TOP: Najlepsze filmy rozgrywające się na zimowych igrzyskach

Choć olimpijskie zmagania przebiegają w pokojowej atmosferze, igrzyska to doskonała okazja, by pokazać swoją dominację na arenie międzynarodowej. "Cud w Lake Placid" pokazuje kulisy zadziwiającego zwycięstwa hokejowej reprezentacji Stanów Zjednoczonych na olimpiadzie w 1980 roku. Złożona głównie ze studentów drużyna wydawała się nie mieć szans z niepokonaną reprezentacją ZSRR. Wydarzenia te zostały okrzyknięte cudem na lodzie. Jako Herb Brooks – trener, który poprowadził drużynę ubderdogów do chwały – Kurt Russell.

Kto powiedział, iż bohaterka dramatu sportowego musi być szlachetna i stosować się do zasad fair play? Tonya Harding nie jest i się nie stosuje – co czyni z niej tym ciekawszą bohaterkę. W efekcie biografia osławionej łyżwiarki figurowej to zarazem fenomenalna czarna komedia w duchu braci Coenów, gorzka opowieść o toksycznych relacjach rodzinnych i niespełnionym amerykańskim śnie, a także celny komentarz na temat goniących za skandalem współczesnych mediów. Dodajcie do tego wybitne kreacje (nominowanej do Oscara) Margot Robbie i (wyróżnionej Oscarem) Allison Janney, rajdowe tempo akcji oraz przebojowy soundtrack, a otrzymacie film, który ogląda się z niesłabnącą frajdą przez dwie godziny seansu.

Można się oszukiwać, iż liczą się tylko osiągi, rekordy i liczby po przecinku, ale spójrzmy prawdzie w oczy – sport to przede wszystkim historie i opowieści. Jedna z najbardziej nietuzinkowych, jaka wydarzyła się podczas zimowych igrzysk olimpijskich, bez wątpienia dotyczy jamajskich bobsleistów z 1988 roku. Choć pomysł, by mieszkańcy Karaibów, którym obcy jest śnieg, ścigali się o medale w tej dyscyplinie, brzmi jak efekt przedawkowania ich narodowej rośliny, paradoksalnie stał za nim czysto sportowy sens. Wszystko przez obserwację, iż znakomite wyniki sprinterskie Jamajczyków mogą przełożyć się na dobre czasy w sporcie, w którym to właśnie pierwsze metry rozpędu okazują się kluczowe. Ta absurdalna historia mogła pozostać jedynie sportową anegdotą, ale nieśmiertelność zapewnił jej dopiero Disney – "Reggae na lodzie" do dziś pozostaje jedną z najbardziej ukochanych aktorskich produkcji w historii wytwórni. Prawdziwe losy jamajskich bobsleistów niemal same ułożyły się w opowieść o optymistycznej determinacji i rywalizacji jako pozytywnej, zajawkowej sile, a nie kosztownej walce łamiącej kręgosłupy. choćby jeżeli bez medali, reprezentanci wyjechali bowiem z nagrodą pocieszenia – nie tylko samych siebie, ale i całego wpatrzonego w nich świata.

Wielka Brytania nie kojarzy się nam ze skokami narciarskimi. A jednak swego czasu był na Wyspach ktoś, kto bardzo chciał być skoczkiem. To Michael Thomas Edwards. Sportowiec był aktywny w latach 80. i ostatecznie spełnił swoje marzenie – wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary. Jego historia stanowi punkt wyjścia dla filmu Dextera Fletchera, w którym w skocza wcielił się Taron Egerton. "Eddie zwany Orłem" nie jest jednak opowieścią o tym, co wydarzyło się naprawdę. Fletcher luźno korzysta z faktów, by nakreślić sympatyczną historię o męskiej przyjaźni i walce o swoje marzenia wbrew całemu światu. Obok świetnego Egertona na ekranie pojawia się m.in. Hugh Jackman.

"Ostrza chwały" to jedna z naszych ulubionych komedii z Willem Ferrellem. Gwiazdor "Legendy telewizji" i "Braci przyrodnich" wciela się w Chazza Michaela Michaelsa - niewylewającego za kołnierz, rozbuchanego seksualnie, narcystycznego mistrza łyżwiarstwa, który na skutek bójki ze swoim największym rywalem Jimmym MacElroyem (Jon Heder) zostaje na stałe wykluczony z zawodów indywidualnych i traci szansę na medal olimpijski. Kilka lat później zaciekli wrogowie postanawiają połączyć siły. Znajdują bowiem lukę w regulaminie, dzięki której udaje im się zakwalifikować do występu jako pierwsza męsko-męska para w historii. Tak zaczyna się wypełniona absurdalnymi gagami opowieść o dwóch sportowcach, którzy muszą przełamać zahamowania i wznieść się ponad uprzedzenia, by zatriumfować na lodowej tafli.