Ale miało być coś więcej o samej muzie Desaster... bo ta krótko mówiąc jest świetna.
Są zespoły, i to zwykle tak się akurat u mnie składa iż właśnie z okolic black/thrash, których zwykle wystarcza mi najlepsza ich płyta i w ogóle nie mam ciśnienia na poznawanie dokładniej całej dyskografii.
No nie, nie w przypadku Desaster panie!Od tego ostatniego wpisu w temacie trochę minęło i zacząłem sobie od czasu do czasu jednak nadrabiać braki ... pewnego razu stwierdzając, iż chujowo byłoby kiedyś kopnąć w kalendarz;) znając jedynie ich początki .. czyli dojebany debiut A Touch of Medieval Darkness i EPkę Stormbringer.
No i klękam, pochylam łeb i czekam na karę - niech ten ich krzyżacki topór opadnie hehe.... bo za co się tu nie wziąć od nich to jest to naprawdę na bardzo dobrym poziomie (wniosek na podstawie albumów 2-7 czyli od Hellfire's Dominion do The Arts of Destruction).
Szczególnie siadła dwójka i dwie wspomniane wyżej z symbolicznym akcentem Pana Żelaznego Pegasusa hehe. Takie kawałki jak Teutonic Steel, Metalized Blood z dwójki (kurwa tu przecież każdy numer to petarda!) czy wspomniany Sworn to Avenge i Disciples of Darkness z trójki to jest kurwa mistrzostwo świata... Zresztą, oni po odejściu Okkulto, tak dobrali następnego wokalistę, czyli Sataniaca, iż pytań brak...Mało tego - on na wejściu, na dzień dobry, taką płytę z nimi zrobił iż ło panie..- przecież Divine Blasphemies to jeden z najbrutalniejszych i wokalnie i instrumentalnie ich ciosów w ogóle wg mnie. Takie Beasts of Wrath and Victory czy dajmy na to Alliance to the Powerthrone koszą bezliośnie. Przezajebiste granie. Zresztą, następne trzy płyty też trzymają poziom i w zasadzie nie mam tu większych zastrzeżeń, choć nie przebiły już jednak tych 2-4. Długawy Angelwhore w kilku miejscach możnaby pewnie skrócić ale i na nim i na The Arts of Destruction mamy tyle bardzo dobrych numerów, iż znów można nimi sypać jak z rękawa. Pomiędzy nimi pozostało Satan's Soldiers Syndicate - jak dla mnie jedyny wśród tych wszystkich, któremu nie dałbym dyszki. Mniej zapamiętywalny, z kilkoma przeciętnymi kompozycjami.
Świetny zespół z równą dyskografią. Brzmienie, riffy, zajebisty wokal no i to coś co odróżnia Desaster z tłumu podobnych grajków czyli ta jedyna w swoim rodzaju średniowieczna/rycerska otoczka - najbardziej wyczuwalna na pierwszych dwóch płytach i EPce ale i przez cały czas w jakimś stopniu obecena na następnych.
Statystyki: autor: brzask — 52 min. temu
