Ten Guślarz – recenzja książki. Współczesne słowiaństwo

popkulturowcy.pl 1 godzina temu

Tematyka słowiańska przeżywa piękny renesans i to nie tylko w publikacjach naukowych czy zbiorach wierzeń. jeżeli zastanawiacie się, jak mogłyby wyglądać słowiańskie biesy we współczesnych czasach, to z odpowiedzią przychodzi Ten Guślarz, czyli pierwszy tom dylogii napisanej przez Agnieszkę Yokoe.

Ten Guślarz to urban fantasy, w którym główną rolę gra Aleksy – samotnik, który podróżuje po polskich mieścinach, odprawiając gusła dla zagubionych dusz. Unika kontaktu z Akademią – szkołą wychowującą wiedźmy i guślarzy – ale kiedy sytuacja w Świecie Cieni wymyka się spod kontroli, jest zmuszony wrócić. I jak to zwykle bywa, czekają go tam demony przeszłości, o których Aleksy usilnie starał się nie myśleć.

Zwykle sięgając po współczesną fantastykę jestem pełna obaw, bo romansidła z fantastycznymi istotami mnie nudzą, a czasem choćby drażnią. Już w opisie książki da się wyczuć, iż Aleksy ma kogoś na oku, ale motywy słowiańskie były dla mnie ważniejsze niż ryzyko nędznego romansu. Wątek romantyczny oczywiście się przewija, natomiast jest poprowadzony naprawdę zgrabnie. Bez taniej erotyki, w duchu akceptacji i odcinania się od osób, które zachowują się toksycznie i niszczą poczucie własnej wartości. I choć dziwię się, iż Gabriel czekał na pojawienie się Aleksego w Akademii, to lekko czytało się o ich relacji.

Fot. Wydawnictwo Nine Realms

Natomiast najlepsze, co Ten Guślarz ma do zaoferowania, to światotwórstwo. Bohaterowie jeżdzą po mieścinach, gdzie brakuje autobusów, polują po polskich lasach i śpią w przydrożnych hotelach. To znane i bliskie polskiemu czytelnikowi scenerie, które ubogaca świat słowiańskich legend. Mamy biesy, kikimory i południce, a kto choć raz otarł się o lekturę o tematyce słowiańskiej, rozpozna te stworzenia bez trudu. Przyznam, iż w mojej głowie pojawiło się skojarzenie z Shadowhunters, idąc tropem nastoletniego guilty pleasure.

Grono bohaterów mamy dość wąskie, jak na uczniów szkoły, ale mamy jasno podane, iż osób z darem jest po prostu mało. Zamiast bezimiennych postaci w tle, jak to zwykle w powieściach o szkołach, mamy jeden kilkuosobowy rocznik, który świetnie się zna. Nie tylko wchodzimy tu głęboko w relacje wąskiej grupy przyjaciół. Poznajemy ich jako uczniów-młodziaków, a potem jako kompetentnych pracowników – którzy mierzą się z niebezpieczeństwem, żałobą i miłością w roli słowiańskich agentów pod przykrywką. Wszystko to sprawia, iż tego świata chce się więcej. I uważam, iż naprawdę jest tu potencjał na rozbudowanie całej historii dużo szerzej, niż tylko na drugą część dylogii.

Zastanawiam się jednak, kto jest odbiorcą tej książki. Z jednej strony bardzo mocno wybrzmiewają motywy akceptacji, szukania siebie i ścisłego grona przyjaciół, które kojarzą mi się raczej z nastolatkami. Bohaterowie jednak są młodymi dorosłymi, dawno już opuścili szkołę i doświadczają raczej dorosłych problemów, choćby o ile ich zawód jest…specyficzny. Ten Guślarz stoi poniekąd na pograniczu, ale wydaje się, iż dzięki temu ma szersze grono odbiorców, skoro przeplata tak odmienne doświadczenia.

Nie zapominajmy o doświadczeniu estetycznym. Książka ma barwione brzegi w barwie krwistej czerwieni z czarnymi akcentami i całkiem ładnie prezentujący się grzbiet. Tu jednak plusy się kończą, bo w środku zdarza się sporo literówek, a choćby – o zgrozo! – pojedyncze słowa zostawione bez zdań na końcu akapitów. Sugeruje to niedokładną korektę albo wręcz pominięcie ostatniej rundy redakcyjnej, bo to nie pojedynczy przypadek. Nie psuje to czytania, ale jednak trochę razi.

Podchodziłam do tej książki ostrożnie, a ostatecznie pochłonęłam ją w jedno popołudnie i mam ogromną ochotę na więcej. Liczę na szybkie dokończenie dylogii, a nieśmiało – choćby na rozbudowanie tego świata na poboczne historie (Konrad, patrzę na Ciebie!). Ten Guślarz składa nam wielkie obietnice na następny tom: nie tylko rozwój relacji, ale przede wszystkim funkcjonowanie Akademii i więcej biesów i wąpierzy, które chodzą po świecie, jaki znamy – współczesne słowiaństwo!


Fot. Oficjalna okładka książki/Nine Realms

Autor: Agnieszka Yokoe

Seria: Guślarska dylogia

Wydawca: Nine Realms

Data premiery: 4 listopada 2026 r.

Stron: 488


Książka jest objęta patronatem naszego portalu. Recenzja powstała w ramach współpracy z wydawnictwem Nine Realms, a patronal nie wpływa na ocenę powieści.

Fot. główna: Kolaż z wykorzystaniem oficjalnej okładki/Wydawnictwo Nine Realms.

Idź do oryginalnego materiału