TAURON Nowe Horyzonty: Retrospektywa Ulrike Ottinger

W kinie Ulrike Ottinger wszystko może zmienić kształt: piracki manifest przeobraża się w feministyczną fantazję, wampirzyca sunie przez współczesny Wiedeń jak przez prywatny teatr, Orlando powraca w kolejnych wcieleniach, a dokument spotyka się z kreacją na zasadach pełnoprawnego filmowego rytuału. Podczas 26. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego TAURON Nowe Horyzonty - z udziałem samej artystki we Wrocławiu - zapraszamy na retrospektywę niemieckiej reżyserki, malarki, fotografki, autorki scenariuszy, producentki i projektantki własnych światów.


Do świata Ottinger najlepiej wejść tak, jak wchodzi się do dawnego teatru po godzinach: przez półmrok korytarzy, uchyloną kotarę i zaplecze pełne kostiumów oraz rekwizytów, za którymi czekają kolejne sceny przemiany. Tutaj każdy detal coś mówi, każda dekoracja pamięta własną historię, a bohaterki i bohaterowie płynnie przechodzą między rolami, epokami, a porządkami wyobraźni.

W programie znalazło się 10 filmów artystki - od fantasmagorycznej opowieści o Esmeraldzie del Rio po "Blood Countess" z Isabelle Huppert, prezentowaną w Polsce po raz pierwszy po premierze na tegorocznym Berlinale. To kino działa jak maszyna do zmiany perspektywy: obraz staje się sceną, kostium - sposobem myślenia, podróż - spotkaniem z tym, co obce, wyparte albo nazbyt łatwo uznane za dziwne. U Ottinger realność ma zawsze drugie dno, a fantazja okazuje się jedną z najczulszych metod badania kultury.

Partnerem retrospektywy jest Goethe-Institut, a wizytę artystki we Wrocławiu, jej spotkanie z publicznością i premierę "Blood Countess" wspiera także German Films.

Masterclass reżyserki poprowadzi Christoph Terhechte, wieloletni szef sekcji Forum Berlinale oraz dyrektor DOC Leipzig.

Jak pisze Ula Śniegowska - kuratorka sekcji, filmy Ottinger bywają interpretowane jako feministyczne, a jej wczesną twórczość można dziś odczytywać także jako antycypację świadomości i estetyki queer. Hybrydowość formalna, płynność gatunkowa oraz bogactwo intertekstualne jej filmów czynią z Ottinger spadkobierczynię surrealizmu i prekursorkę dzisiejszej kultury tranzycji i w tranzycji, płynnych granic i przenikających się wpływów.

W programie retrospektywy znalazły się:

"Laokoon i synowie. Dzieje przemian Esmeraldy del Rio", Niemcy 1972, 73’
"Uwiedzenie niebieskich marynarzy", Niemcy 1975, 50’
"Madame X – absolutna władczyni", Niemcy 1977, 141’
"Portret pijaczki", Niemcy 1979, 107’
"Freak Orlando", Austria, Niemcy 1981, 126’
"Dorian Gray w zwierciadle prasy brukowej", Niemcy 1984, 150’
"Mongolska Joanna d’Arc", RFN, Francja 1989, 165’
"Prater", Austria, Niemcy 2007, 104’
"Paryskie kaligramy", Niemcy, Francja 2019, 129’
"Blood Countess", Austria, Luksemburg, Niemcy 2026, 119’

Więcej o filmach i kinie Ulrike Ottinger przeczytacie w pełnym tekście Uli Śniegowskiej na stronie festiwalu.