Szwedzki ślub księżniczki Astrid i belgijskiego następcy tronu, księcia Leopolda (późniejszego króla Leopolda III), odbył się 4 listopada 1926 roku w Sali Tronowej Pałacu Królewskiego w Sztokholmie.
Ponieważ narzeczeni reprezentowali dwa różne wyznania (Astrid była luteranką, a Leopold katolikiem), uroczystości zostały podzielone na dwie części: szwedzki ślub cywilny oraz belgijski ślub religijny, który miał miejsce prawie tydzień później w Brukseli.
Welon panny młodej, uszyty z brukselskiej koronki, był wcześniej noszony przez jej matkę oraz siostrę, Małgorzatę, podczas ich własnych ślubów. Jej „krótko ostrzyżone czarne włosy zdobił wianek z mirtu – tradycyjne nakrycie głowy szwedzkiej panny młodej”.
Wśród gości obecnych na ceremonii cywilnej oraz towarzyszącym jej przyjęciu znalazło się czworo królów i dwie królowe: Gustaw V – król Szwecji (wuj panny młodej i gospodarz uroczystości, który wydał z tej okazji uroczysty bankiet), Albert I i Elisabeth – król i królowa Belgów (rodzice pana młodego), Chrystian X – król Danii (wuj panny młodej) z żoną Alexandriną i Haakon VII – król Norwegii (wuj panny młodej).
Wśród ośmiu druhen Astrid – z których wszystkie miały na sobie jedwabne suknie w kolorze morelowym – znalazły się: jej siostra Märtha, belgijska księżniczka Maria Józefa, szwedzka księżniczka Ingrid oraz duńska księżniczka Feodora.
Skromna ceremonia trwała około dwóch minut, a po złożeniu przysięgi odbył się koncert muzyki wokalnej i instrumentalnej.
Młodych czekała rozłąka z uwagi, iż w świetle prawa nie byli małżeństwem swojego przyszłego państwa.
Leopold wraz z rodzicami, królem Albertem i królową Elżbietą, wyruszył do Belgii na pokładzie belgijskiego statek. Niedługo potem księżniczka Astrid wraz ze swoją matką, księżniczką Ingeborgą, wsiadła na szwedzki statek, udając się w podróż do Brukseli.
