SZTUKA NOWA x MIK: „CRINGE. Show”
Sztuka Nowa i Mazowiecki Instytut Kultury zapraszają na spektakl w reżyserii Macieja Tomaszewskiego. „CRINGE. Show” to spektakl o poszukiwaniu wspólnoty, wiary i teatralnego rytuału w epoce przebodźcowania, social mediów i zbiorowego zmęczenia. Pyta, czy potrafimy jeszcze odróżnić prawdziwe uniesienie od zbiorowej psychozy.
CRINGE. Show
SZTUKA NOWA x MIK
16 i 17 września 2026, godz. 19:00
bilety dostępne online
sala Widowiskowa, Mazowiecki Instytut Kultury, ul. Elektoralna 12
czas trwania: 75 minut
dostępność: pętla indukcyjna na życzenie
O spektaklu:
Cringe pojawia się wtedy, gdy performans nie działa. Ktoś wydaje nam się nieautentyczny w emocjonalnym zachowaniu lub jego emocjonalność nie pasuje do sytuacji. Jest too much, zbyt intensywny. Pojawia się, gdy słyszysz hasła: „Polskę trzeba zbawić”, „potrzebujemy rewolucji społecznej”, „budujmy wspólnoty, by uratować demokrację”. Gdy aktor myli się w ważnym monologu. Gdy zatraceni we flow tancerze i tancerki podskakują do techno. Gdy ktoś wychodzi przed szereg i myśli, iż coś zmieni. Gdy padają hasła banalne, proste, oczywiste. Cringe to zły bliźniak empatii, to współodczuwanie wstydu. [fragment scenariusza]
Romantyzm powraca, jednak nie na białym koniu, tylko jako algorytm. Szczęśliwie to, co najważniejsze – potrzeba zbawiania świata, którą odczuwają ludzie, którzy sami ledwie się trzymają – wciąż istnieje.
Między Mickiewiczem, doomscrollingiem, mistyką internetu, frustracją klasy pracującej i potrzebą duchowego przebudzenia zrodził się spektakl o świecie, który nie odróżnia proroka od influencera. W świecie CRINGE. Show każdy może zostać wieszczem. Każdy może porwać tłumy, wskazać wroga, wzniecić rewolucję i przejąć narrację. Wystarczy odpowiednio mówić, czuć, wieszczyć.
„CRINGE. Show” to też spektakl o poszukiwaniu teatralnego rytuału w epoce przebodźcowania. O głodzie wspólnoty. O potrzebie wiary. O romantycznym micie bohatera przepuszczonym przez social media, kapitalizm i zbiorowe zmęczenie. I o pytaniu: czy jeszcze umiemy odróżnić prawdziwe uniesienie od zbiorowej psychozy?
Twórcy:
Obsada:
Agata Curyło – Mediana
Kacper Siemaszko – Konra
Michał Grzesiak – Dottore
Zuzanna Florczyk – Sal
opracowanie scenariusza, research: Maciej Tomaszewski, Agata Curyło, Kacper Siemaszko, Michał Grzesiak, Zuzanna Florczyk
reżyseria: Maciej Tomaszewski
reżyseria dźwięku: Kamil Polański
reżyseria światła: Karol Białek
konsultacje dramaturgiczne: Katarzyna Pawłowska, Piotr Piotrowicz
promocja i marketing: Daria Dudek, Patrycja Babicka
produkcja: Dawid Żakowski, Paweł Mandziewski / Sztuka Nowa
współorganizator: Mazowiecki Instytut Kultury
koordynatorka: Magdalena Chabros
Spektakl współfinansowany ze środków m.st. Warszawy w ramach projektu Repertuar Sztuki Nowej 2026–2028.
Stowarzyszenie Sztuka Nowa od lat konsekwentnie realizuje swoją misję tworzenia nowego języka artystycznego, łączącego teatr, taniec, sztuki wizualne i performatywne. Czyni to z pełną świadomością dokonań awangardy XX i XXI wieku, stosując podejście krytyczne. W Polsce to wciąż unikalna praktyka, bo choć w sztuce współczesnej nie brakuje różnego rodzaju odwołań do polskiej i europejskiej awangardy, to najczęściej mają one charakter polemicznych dekonstrukcji, aluzji lub przetworzeń.
Sztuka Nowa powraca do kluczowych odkryć awangardy – do m.in. postaci takich jak Kazimierz Malewicz, Wacław Niżyński, Bronisława Niżyńska, Loda Halama, Katarzyna Kobro, Jerzego Grotowskiego.
