Książki kryminalne w ostatnich latach stały się bardzo popularne na naszym rodzimym rynku. Autorów specjalizujących się w tym gatunku jest coraz więcej. Co za tym idzie, stopniowo coraz trudniej przedstawić coś nowego. Co by jednak było, gdyby połączyć standardową sprawę kryminalną z elementami horroru?
Ślepą, czarną nocą to najnowsza książka Przemysława Piotrowskiego. Jest ona powiązana z poprzednią pozycją autora, czyli W ciemnym, głodnym lesie. Nie miałem jednak okazji zapoznać się z tamtym tytułem, co wcale nie przeszkodziło mi w odbiorze tej powieści. Warto zaznaczyć, iż główna bohaterka wcześniejszej książki Piotrowskiego pojawia się również tutaj.
Historię rozpoczynamy w momencie, gdy na cmentarzu pojawia się aspirant Wiktoria Sanecka. Analizuje ona miejsce zbrodni, na którym policja odkryła trumnę z mężczyzną zakopanym żywcem. Od razu przypuszcza, iż nie jest to przypadkowe morderstwo. Łączy je z zaginięciem trzech mężczyzn, do którego doszło niedawno. Znaleziony zostaje również trop powiązany ze sprawą, która miała miejsce w Bieszczadach kilka miesięcy wcześniej. Bohaterka kontaktuje się więc z uczestniczką tamtych wydarzeń – dziennikarką Niną Baceli. Kobiety łączą siły, aby rozwikłać zagadkę i odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób wszystkie ofiary są ze sobą powiązane.
Fot. materiały prasoweFabuła wydała mi się dosyć sztampowa. Mamy tutaj schemat na schemacie, które regularnie napotykamy w tego typu historiach. Nie jest to koniecznie coś złego, natomiast nie ma co liczyć na wymyślenie tej formuły na nowo. Pojawiają się typowe przepychanki z przełożonymi, nierówna dynamika z policyjnym partnerem czy monumentalne zbiegi okoliczności, które podają bohaterkom rozwiązania na tacy. Choć potrafi to być delikatnie irytujące, nie jest to poważny zarzut.
Większym problemem są za to dialogi. Często wypadają sztucznie i sprawiają wrażenie, jakby rozmówcy nie byli realnymi ludźmi. Bliżej im do robotów odgrywających kwestie zapisane w scenariuszu. W paru momentach czuć, iż autor bardzo stara się wpleść w rozmowy slang albo przekleństwa, żeby uczynić je bardziej realistycznymi czy przyziemnymi. Wychodzi to jednak komicznie, a niektóre fragmenty naprawdę wzbudzały we mnie ciarki żenady.
Fot. Przemysław Piotrowski na materiałach prasowychSama główna tajemnica została jednak poprowadzona bardzo solidnie. Wszystkie porozrzucane elementy układanki trzymają się kupy. Wraz z kolejnymi rozdziałami czytelnik, podobnie jak główne bohaterki, coraz lepiej rozumie, co się dzieje, na podstawie znalezionych dowodów i zeznań. Postacie nie wysnuwają dalekosiężnych wniosków tylko dlatego, iż wymaga tego historia. Wszystko znajduje odpowiednie uzasadnienie. Ponadto sam motyw zbrodni oraz element łączący wszystkie ofiary wydał mi się bardzo ciekawy. Szczególnie dobrze wykorzystano go w pojedynczych fragmentach, w których poznajemy perspektywę ofiar.
Protagonistki napisano bardzo dobrze, a ich dynamika jest jednym z najjaśniejszych punktów powieści. Kobiety, choć znajdują się na diametralnie różnych etapach życia, gwałtownie znajdują wspólny grunt. Mają ze sobą wiele wspólnego, natomiast różnice między nimi, zarysowane w wielu scenach, są głównym czynnikiem, za pomocą którego ich wspólne momenty wypadają tak angażująco. Każda z nich z osobna również jest ciekawą postacią. Szczególnie Nina, której niektóre wątki stanowią kontynuację historii z W ciemnym, głodnym lesie. Otacza ją pewien oniryzm, który przez całą opowieść rodzi wiele pytań – zarówno u niej samej, jak i u czytelników.
Właśnie ten dziwny, brudny, niemal nadnaturalny klimat jest czymś, za co Ślepą, czarną nocą polubiłem najbardziej. Opisy natury czy ofiar potrafią przyprawić o ciarki ze względu na swoją odpychającą szczegółowość. Nie brakuje też elementów zahaczających o horror, przez co nie do końca wiadomo, czy w świecie przedstawionym istnieją siły nadnaturalne, czy też nie. Piotrowski znakomicie buduje atmosferę, dzięki czemu czytelnikowi bardzo łatwo wsiąknąć w lekturę i głęboko zanurzyć się w opowieści.
Pomimo wielu klisz i wyświechtanych motywów, a także niezręcznie rozpisanych dialogów, Ślepą, czarną nocą okazało się wciągającym kryminałem, którego klimat czuć na każdej stronie. Choć nie przeczytałem zbyt wielu polskich powieści z tego gatunku, książka Przemysława Piotrowskiego zdecydowanie zwiększyła moje zainteresowanie tym tematem. jeżeli nie oczekujecie dzieła wybitnego, a jedynie zwykłej, solidnej sprawy detektywistycznej, warto sięgnąć po ten tytuł.

Autor: Przemysław Piotrowski
Wydawca:
Czarna Owca
Premiera: 14 października 2026 r.
Oprawa: miękka
Stron: 368
Cena katalogowa: 49,99 zł
Powyższa recenzja powstała w ramach współpracy z wydawnictwem Czarna Owca. Dziękujemy!
Fot. główna: materiały promocyjne – kolaż (Czarna Owca)






