Skandalista Gaspar Noé. Wybierz film na pokaz w Iluzjonie

Z pokazu premierowego "Nieodwracalnego" w trakcie festiwalu w Cannes podobno wyszło choćby 200 osób. Krytycy ochrzcili dzieło Noego mianem filmu, którego oglądanie będzie niemożliwe dla większości widzów. Winę ponoszą dwie długie sceny, w których na ekranie widzimy wyjątkowo dosłowne akty przemocy. Sam reżyser zauważył, iż osoby, które postanowiły obejrzeć film, po latach pamiętają go głównie z tych przerażających momentów, a nie z pomysłu na ułożenie kolejności zdarzeń w odwrotnej chronologii. "Nieodwracalne" doczekało się swojej legendy – figuruje na każdej internetowej liście najbardziej obrzydliwych filmów. Nic dziwnego, iż niektórzy widzowie odmówili dalszego oglądania lub kolejnego seansu.

Miłość to oślepiające światło, genetyczna potrzeba, odmienny stan świadomości, ciężki narkotyk, choroba psychiczna, gra o władzę – to sperma i łzy - tak o "Love" opowiadał Noe przy okazji światowej premiery w Cannes. Nakręcony w 3D film od samego początku budził kontrowersje za sprawą licznych niesymulowanych scen seksu. W noworoczny poranek Murphy (Karl Glusman) odbiera telefon od matki swojej byłej dziewczyny, Elektry (Aomi Muyock). Kobieta martwi się o córkę, po której słuch zaginął i od 2 miesięcy nikt nie miał z nią kontaktu. Ciągle jeszcze zamroczony sylwestrową imprezą Murphy w myślach wraca pamięcią do swego romansu z Elektrą, gdy oboje byli pełni euforii i aspiracji. Spotkali się w paryskim parku, ona chciała zostać malarką, on reżyserem filmowym. Namiętny związek pełen narkotyków, erotycznych przygód i wzajemnych pretensji odcisnął trwałe piętno na ich życiu. Tego dnia Murphy zostaje sam w domu i po zażyciu opium próbuje zmierzyć się ze swoją przeszłością - minionym szczęściem, popełnionymi błędami, skrywanymi uczuciami, otaczającą go pustką.

"Vortex" to przejmujący i cierpliwy zapis ostatnich dni życia starszego małżeństwa, w które wcielili się legenda francuskiego kina Françoise Lebrun i kultowy reżyser kina grozy Dario Argento. Noé tym razem stawia na twardy realizm, ale nie byłby sobą, gdyby nie eksperymentował formalnie. Od początku dzieli ekran na dwie części, osobno obserwując powoli tracącą kontakt z rzeczywistością, chorą na demencję żonę oraz schorowanego męża, który nie przyjmuje do wiadomości jej stanu. Mężczyzna za wszelką cenę stara się skończyć książkę o ukochanych filmach i śnieniu w kinie.

"Climax" to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami opowieść o grupie tancerzy, którzy w pewną zimową noc spotykają się w opuszczonej szkole na odludziu. Taneczna próba w rytm przebojów takich grup jak Daft Punk, Apex Twin i Soft Cell gwałtownie zamienia się w pełną seksualnego napięcia imprezę. Gdy wychodzi na jaw, iż domowej roboty sangrię ktoś "doprawił" narkotykami, dzika zabawa w zamkniętym budynku przeradza się w ekstremalną, psychodeliczną podróż.

"Lux Aeterna" to hipnotyczna, diabelska i pełna czarnego humoru opowieść o kulisach powstawania pewnego filmu reklamowego, którego realizacja wymknęła się spod kontroli. W scenografii przypominającej czeluści piekielne odziane w luksusowe stroje gwiazdy i modelki szykowane są na stos. Napięcie i chaos na planie nieoczekiwanie budzą uśpione żądze. Czy stosy naprawdę zapłoną? W obsadzie znaleźli się Charlotte Gainsbourg, Béatrice Dalle, Karl Glusman i Abbey Lee.