Sen o stole
Śnił mi się stół.
Ten stary, rozkładany, okrągły.
Ten, co miał blat popękany
jak twarz starej kobiety.
Śnił mi się stół.
Jak tamten, rozkładany, okrągły
lecz dziwny. Niby całkiem nowy,
a jedną nogę miał wyłamaną.
Powiedziałem Tobie żeby naprawić
ten stary, rozkładany, okrągły.
Śmiałaś się, iż już się nie da,
że lepiej ze starego zabrać nogę.
Obudziłem się i, jak nigdy wcześniej,
przypomniałem sobie swój sen.
Masz rację – pomyślałem –
Ten stary, rozkładany, okrągły już na nic.
Jutro, w Zaduszki, usiądziemy do obiadu,
powspominamy wszystkich tych,
z którymi siadaliśmy przy tamtym stole.
Starym, rozkładanym, okrągłym.
Bydgoszcz, 1 listopada 2025 r.,
© Wojciech Majkowski
