Pierwsza premiera w najbliższą sobotę, kolejna w lutym przyszłego roku, a trzecia w czerwcu – tak będzie wyglądał pierwszy sezon Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach pod kierunkiem nowej dyrektorki Roksany Miner.
Rozpoczynająca sezon sztuka „Straszek”, inspirowana słynnym francuskim serialem animowanym „Było sobie życie”, została zakontraktowana jeszcze przez poprzedniego dyrektora, Piotra Bogusława Jędrzejczaka. Kolejną propozycją jest przedstawienie dla starszych dzieci „Wyznania zmyślonego przyjaciela” Michelle Cuevas w reżyserii Miry Mańki, twórczyni młodego pokolenia pracującej zarówno na scenach dramatycznych, jak i lalkowych. Ostatnią premierę, czyli „Małego Księcia” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, Roksana Miner chce wyreżyserować sama.
Trzy premiery będą stanowić tylko część propozycji zespołu, który bardziej będzie wychodził z propozycjami działań interaktywnych w przestrzeń miejską. Więcej też będzie spotkań poświęconych dyskusji wokół propozycji scenicznych. Część propozycji będzie kierowana do seniorów, którzy wbrew stereotypom bardzo dobrze przyjmują spektakle w konwencji lalkowej. Dla opracowania tych dyskusji, spotkań oraz wszelkich działań edukacyjnych teatru nowa dyrektorka chce zatrudnić na stałe pedagoga teatru, podkreślając, iż taka funkcja staje się normą w większości polskich placówek teatralnych.
07.09.2026 Kielce. Dyrektor Teatru Kubuś Roksana Miner/ Fot. Jarosław Kubalski – Radio KielceRoksana Miner nie planuje rewolucji w funkcjonowaniu kieleckiej sceny. Projekty przygotowywane w poprzednich sezonach będą kontynuowane. Przede wszystkim ostatnia z wystawionych sztuk, czyli „Kalosze szczęścia”, jesienią będzie prezentowana szczególnej publiczności – dzieciom ze specjalnymi potrzebami percepcyjnymi. Wcześniej dyrektorka zapowiadała, iż kontynuowane będą również cenione spektakle z poprzedniego sezonu, takie jak „Moja wyspa” w reżyserii Bartłomieja Ostapczuka czy „Spowiedź w drewnie” w reżyserii Ryszarda Dolińskiego.
Najważniejszą rzeczą, jak podkreśla Roksana Miner, jest jednak powrót do teatru ożywionej formy, czyli proponowania widzom, niezależnie od ich wieku, przedstawienia, w których główną rolę grają animanty, czyli lalki i inne przedmioty ożywione kreacją lalkarza.
