Rok Długiej Zimy

„Rzekę lodu” czytało się, nie pozostając obojętnym. Historia miała specyficzny klimat: hermetyczna społeczność, ostra zima, życiodajna rzeka zamarznięta od listopada do połowy kwietnia, emocje wynikające z poczucia izolacji, kryminalna intryga, silna kobieca postać na pierwszym planie. Czasem mi się dłużyła i nie mogłam się już doczekać finału. Jednak miała w sobie to coś, co sprawiło, iż na długo zostanie w mojej pamięci.