Mitch Shelley umierał już tyle razy, iż przestał liczyć. Po każdej śmierci wraca z nową mocą, a starą traci. Tym razem odchodzi spokojnie, ze starości, u boku bliskiej kobiety, i właśnie dlatego budzi się z darem, którego nigdy wcześniej nie miał: władzą nad czasem. „Resurrection Man. Kwantowa karma” to opowieść o bohaterze, który ma ocalić wszechświat, choć najchętniej po prostu by odpoczął.
Za scenariusz odpowiada Ram V, za rysunki Anand RK – duet, który pokazuje tu, iż komiks z wydawnictwa superbohaterskiego może być przede wszystkim rozważaniem o winie i pamięci. Album wychodzi w linii DC Black Label i zbiera całą sześcioczęściową miniserię, więc dostajemy zamkniętą historię. Lektura wymaga skupienia, ale oddaje z nawiązką.
152 stron · twarda oprawa · zamknięta historia
Mitch Shelley i rachunek za tysiąc żyć
Zaraz po przebudzeniu Mitch trafia do miejsca poza czasem i spotyka postać w todze, która okazuje się jego przyszłą wersją. Ostrzeżenie jest proste: nadciąga istota, która pożera wszechświat i wymazuje z niego całe istnienie. Mitch nie ma ochoty grać zbawcy, ale zagrożenie okazuje się z nim związane bardziej, niż chciałby przyznać.
Ram V opowiada to, skacząc po epokach i wcieleniach bohatera. Dzięki temu przeszłość Mitcha nie jest suchym wykładem z historii postaci, tylko żywym materiałem, z którego wyrasta konflikt. Każde życie zostawiło po sobie coś do naprawienia, a scenarzysta pyta wprost, czy da się uciec przed sobą, skoro po każdej śmierci zaczyna się od nowa.
Po drodze pojawiają się znajome twarze z uniwersum DC: Vandal Savage, Phantom Stranger, Ray Palmer czy Christopher Chance. Żaden z nich nie jest tu dla ozdoby, a rozmowa Mitcha z Chance'em o żalu i wspomnieniach należy do najmocniejszych fragmentów albumu.
Plansze: materiały wydawcy Egmont.
Gashadokuro, potwór z obozu
Głównym przeciwnikiem jest Gashadokuro, sadystyczny komendant obozu dla internowanych z czasów II wojny światowej, który dzierży wypaczoną wersję mocy Resurrection Mana. Mitch był kiedyś więźniem tego miejsca i to stamtąd bierze się jego wina. Potwór jest w pewnym sensie jego dziełem.
Ten wątek nadaje opowieści ciężar, jakiego zwykle brakuje kosmicznym zagrożeniom. Koniec świata przestaje być abstrakcją, bo ma twarz konkretnego człowieka i konkretnej krzywdy. Najbardziej kupiło nas to, iż Ram V nie usprawiedliwia bohatera. Każdy dobry uczynek ma tu swoją cenę, a podróże w czasie pokazują, iż poprawianie przeszłości tworzy nowych wrogów.
„Superbohaterski kryzys kosmiczny, który okazuje się opowieścią o tym, iż przed własną winą nie ucieknie się choćby przez śmierć.”
Anand RK rysuje czas
Anand RK to największy atut tego komiksu. Postacie rysuje luźną, nerwową kreską, za to maszyny, mechanizmy i sam potwór dostają precyzyjną, drobiazgową linię, co daje świetny kontrast. Najlepiej czuje się tam, gdzie opowieść odlatuje w abstrakcję – w miejscach poza czasem, przy wizjach kolejnych wcieleń Mitcha, przy przemianie Gashadokuro.
Układ kadrów często krąży wokół kół i tarcz, jakby strony same były zegarami, i ten pomysł doskonale pasuje do opowieści o cyklu śmierci i narodzin. Mike Spicer dokłada kolory, które zmieniają temperaturę razem z nastrojem: gorące przy umierającym wszechświecie, zimne przy pożeraczu. To jeden z tych albumów, które chce się przeglądać jeszcze raz już po skończonej lekturze.
Gdzie Kwantowa karma wystawia cierpliwość
Początek jest powolny i przegadany. Zanim akcja ruszy, dostajemy sporo wyjaśnień o naturze mocy Mitcha i o tym, kim jest jego przyszłe ja, a niektóre fragmenty bardziej przypominają ilustrowaną prozę niż komiks. Kto czeka na superbohaterskie starcia od pierwszych stron, może się zniechęcić.
Drugi problem to finał. Ram V zamyka historię odważnie i na swoich warunkach, ale metafizyczne rozwiązanie łatwo przeoczyć w gąszczu pojęć o czasie i karmie. Nam przydała się druga lektura, żeby dobrze zrozumieć, co adekwatnie zostało naprawione. Sam motyw poświęcenia jednego dla ratowania wszystkich też nie jest nowy, choć scenarzysta komplikuje go ciekawiej niż większość.
Czy Mitch Shelley zasłużył na kolejne życie
Tak. „Kwantowa karma” to jeden z tych komiksów DC, które da się polecić także komuś, kto na co dzień nie czyta o superbohaterach. Ram V bierze zapomnianą postać i robi z niej pretekst do opowieści o odpowiedzialności za to, co zrobiliśmy w przeszłości, a Anand RK zamienia te rozważania w obrazy, które zostają w pamięci.
Trzeba się tylko nastawić na wolniejsze tempo i na finał, który bardziej się czuje, niż rozumie za pierwszym razem. Dla nas to uczciwa cena za album, który ma coś do powiedzenia i mówi to po swojemu.
Dla kogo? Dla czytelników, którzy lubią superbohaterów w wersji refleksyjnej, z dużą dawką filozofii, oraz dla fanów wcześniejszych komiksów Ram V. Spodoba się też tym, którzy cenią rysunki odważnie bawiące się układem strony. Mniej przypadnie do gustu osobom szukającym prostej akcji i bijatyk – tu ważniejsza jest rozmowa o winie niż pojedynek.
- Rysunki Ananda RK w scenach poza czasem
- Gashadokuro jako przeciwnik z osobistą winą Mitcha
- Zamknięta historia, bez znajomości uniwersum DC
- Powolny, przegadany początek
- Finał wymaga drugiej lektury
Jeśli spodobał Ci się komiks „Resurrection Man. Kwantowa karma”
Absolute Wonder Woman – tom 1: Ostatnia Amazonkaod 74,99 zł w EmpikCzytaj recenzję »
Batman. Hush 2od 67,49 zł w chodnikliteracki.plCzytaj recenzję »
Superman Action Comics. Widmaod 67,49 zł w chodnikliteracki.plSprawdź cenę »
Czytaj także
- WydawcaKomiksy Egmont – nowości, zapowiedzi i recenzje
- RecenzjeWszystkie recenzje komiksów
