
Bez żadnych wcześniejszych zapowiedzi grupa Squid - jako ostatnia z wielkiej trójki sceny Windmill - dorobiła się albumu koncertowego. Na razie dostępnego jedynie w streamingu, ale na początek grudnia zaplanowano limitowane wydanie winylowe. Materiał zarejestrowano podczas trzech występów na początku poprzedniego roku: 28 lutego w Southampton, 2 marca w Brighton oraz 5 marca w Bristolu. Repertuar wiernie odzwierciedla program ówczesnych koncertów. Nieco ponad połowa setlisty to utwory z dopiero co wówczas opublikowanego trzeciego albumu "Cowards", trzy kolejne z poprzedniego "O Monolith" oraz dwa z debiutanckiego "Bright Green Field".
Z jednej strony to niezłe podsumowanie tego okresu, z drugiej - szkoda, iż repertuar nie obejmuje wcześniejszego etapu działalności. Na innych koncertach trasy grane były też niealbumowe single "Houseplants", "Broadcaster" i "The Hearth and Circle Round Fire" czy fragmenty EP-ki "Town Centre" - fajnie byłoby mieć je w końcu na większym wydawnictwie, a "Crowds" byłby wówczas czymś więcej, niż tylko uzupełnieniem podstawowej dyskografii. Zresztą mogło być jeszcze lepiej, bo już na tegorocznych koncertach zaczęły pojawiać się zupełnie nowe kompozycje, a raz kwintet zagrał choćby "Life's What You Make It" grupy Talk Talk.
Czytaj też: [Recenzja] Squid - "Cowards" (2025)
Jednak skupiając się tylko na tym, co na albumie się znalazło - jest dobrze, choćby bardzo dobrze. Zespół naprawdę świetnie wypada na żywo, bez trudu wykonując te intensywne i wymagające niemałej precyzji utwory. Wrażenie robi na mnie zwłaszcza to, jak Ollie Judge zdziera struny głosowe bez śladów zadyszki, choć jednocześnie zasuwa z dokładnością metronomu i ogromną ekspresją na perkusji. Na żywo utwory zespołu zyskują jeszcze więcej energii, a tymi starszymi muzycy po prostu się bawią, dodając więcej swobody i przestrzeni, trochę zmieniając aranżacje, czego przykładem jest choćby większa rola trąbki. Takie "Undergrowth" i "The Blades" rozrosły się niemal do dziesięciu minut, a "Narrator" - do blisko kwadransa. Fakt, iż na długość tego ostatniego składa się poprzedzająca go improwizacja, z początku mocno elektroniczna, potem łącząca rockowy zgiełk z quasi-folkową melodią gitary. Świetna rzecz i bardzo płynnie przechodzi we wspomniany utwór. Istotnie zmienił się też "G.S.K.", wyjątkowo mniej intensywny od studyjnej wersji, przez co rozpoznałem go dopiero po dłuższym czasie. Tu też fajnie wyszło przejście w "Swing (In a Dream)", gdzie kwintet znakomicie buduje dramaturgię.
"Crowds" nie jest tak istotną pozycją w dyskografii Squid, jak "Live at Bush Hall" w przypadku Black Country, New Road, który rozpoczął zupełnie nowy etap twórczości i zawiera wyłącznie kompozycje bez studyjnych wersji. Ale już od "Live Fire" black midi - z podobnie przekrojowym repertuarem - prezentuje się znacznie lepiej ze względu na naprawdę dobrą jakość rejestracji, a wykonawczo na pewno od niego nie odstaje. Zastanawiam się tylko, czy wydanie takiego podsumowania oznacza, iż zespół planuje jakiś bardziej zdecydowany zwrot stylistyczny? Nie miałbym nic przeciwko temu, zwłaszcza iż zachowawcze podejście na "Cowards" niespecjalnie się sprawdziło. jeżeli muzykom uda się utrzymać dotychczasowy cykl wydawniczy, to już w przyszłym roku powinien się ukazać czwarty album.
Ocena: 8/10
Squid - "Crowds" (2026)
1. Crispy Skin; 2. Building 650; 3. Showtime!; 4. G.S.K.; 5. Swing (In a Dream); 6. Cowards; 7. Cro-Magnon Man; 8. Undergrowth; 9. The Blades; 10. Narrator; 11. Well Met (Fingers Through the Fance)
Skład: Ollie Judge - wokal i perkusja; Arthur Leadbetter - instr. klawiszowe; Louis Borlase - gitara, dodatkowy wokal; Anton Pearson - gitara, dodatkowy wokal; Laurie Nankivell - gitara basowa, trąbka
Gościnnie: Rosa Brook - skrzypce, dodatkowy wokal; Zands Duggan - instr. perkusyjne; Martha Skye Murphy - wokal (10)
Gościnnie: Rosa Brook - skrzypce, dodatkowy wokal; Zands Duggan - instr. perkusyjne; Martha Skye Murphy - wokal (10)
Producent: -

![Placebo świętowało 30-lecie debiutu w Łodzi [relacja]](https://kulturalnemedia.pl/wp-content/uploads/2026/11/Placebo-w-Atlas-Arenie-fot.-Natalia-Nazar-06.jpg)















