Singlem promującym debiutancką EPkę artystki jest utwór o tym samym tytule „Fabulous”. Meek śpiewa w nim o odwadze, deklaracji wiary w siebie a wszystko to podane w emocjonalny i szczery sposób. Utwór przedstawia Meek jako artystkę ukształtowaną przez brytyjskie poczucie humoru, queerowe życie nocne i chaos. To hymn, który jasno określa jej artystyczną tożsamość — nieustraszoną i bez lęku przed wejściem w wielki show-biznes.
Na EPce znajdują się 3 utwory: „Fabulous”, „Brixton” oraz „I Want Love, But Not That Much”. Do utworu „Fabulous” powstał teledysk w reżyserii Sophie Muller, znanej ze współpracy
z takimi artystami jak Sade, Annie Lennox, Beyoncé, Kylie czy Blur.
Sprawdzony na najbardziej wymagającej publiczności, „Fabulous” gwałtownie udowodnił swoją siłę podczas niespodziewanego pierwszego występu Meek w legendarnym Soho Bar, gdzie cały lokal dołączył do refrenu.
„To było najzabawniejsze na świecie” — mówi Meek. „Wskoczyłam na bar i zaczęłam lip-syncować… zrobiłam połowę pierwszego intro, a potem wszyscy — dosłownie wszyscy w barze — krzyczeli:
‘I’m so…. fabulous.’”
Ten spontaniczny, pełen euforii moment przypieczętował zarówno moc piosenki, jak i zdolność Meek do natychmiastowego nawiązywania kontaktu z publicznością.
Również dziś, w ramach EP-ki, ukazuje się „Brixton” — surowa oda do oldschoolowego stylu życia w południowym Londynie — oraz „I Want Love, But Not That Much”, utwór pełen kąśliwych przytyków pod adresem byłego kochanka. Trzy piosenki pokazują różne oblicza muzycznego spektrum Meek, ale łączy je jej niedługo rozpoznawalny znak firmowy: potężne, wznoszące się wokale i ostre jak brzytwa poczucie humoru.
