„Poczekajmy jeszcze trochę…” powiedział mi

newsempire24.com 3 godzin temu

Dlaczego tak długo odkładał ślub, a potem zdecydował się w kilka miesięcy?

Przez długi czas zakładał, iż ślub będzie naturalną konsekwencją wspólnego życia. Znali swoje rodziny, mieli wspólnych znajomych i bez większych ustaleń wiedzieli, jak spędzą niedzielę. Rozstanie oznaczałoby zmianę niemal wszystkiego, do czego przywykli. Gdy partnerka poruszała temat ślubu, odpowiadał: „Mamy jeszcze czas”. Z biegiem lat coraz wyraźniej widział, iż za tym zdaniem kryje się pytanie, którego wolał sobie nie zadawać. Jak wyobraża sobie ich życie po ślubie?

Poznali się młodo i wspólnie przechodzili przez ważne zmiany. Urządzali pierwsze mieszkanie, wspierali się przy zmianach pracy, uczyli się godzić po kłótniach. Czasem kompromis rzeczywiście ułatwiał im życie. Bywało też, iż jedno ustępowało ze zmęczenia, a drugie przyjmowało to z ulgą. Następnego dnia znów mogli spokojnie zjeść razem śniadanie. Po jakimś czasie ta sama sprawa wracała, a każdemu z nich coraz trudniej było zacząć rozmowę od początku.

Bliscy pytali, kiedy wreszcie wezmą ślub. On też długo trzymał się myśli, iż po tylu wspólnych doświadczeniach powinni zostać razem. Bał się, iż decyzja o rozstaniu odbierze znaczenie temu, co przeżyli. Dopiero z czasem potrafił przyznać, iż wspólna przeszłość wciąż jest dla niego ważna, choć każde z nich wyobraża sobie przyszłość inaczej.

Kiedy poznał swoją przyszłą żonę, miał już jaśniejszy obraz tego, jakiej rodziny pragnie i ile wysiłku sam jest gotów włożyć w związek. Zaskoczyło go, iż o dużych decyzjach potrafili rozmawiać spokojnie. Kiedy mieli odmienne zdania, dopytywał, skąd bierze się jej punkt widzenia. Od początku też otwarcie mówił o własnych planach. W poprzednim związku często zostawiał partnerce zadanie domyślenia się, czego chciał albo czego się obawiał.

Zapytałem go, jak to możliwe, iż w kilka miesięcy podjął decyzję, którą wcześniej odkładał tak długo.

– Kiedyś po każdej kłótni cieszyłem się, iż znowu możemy normalnie ze sobą rozmawiać. Z żoną po pierwszej poważnej rozmowie o przyszłości wróciłem do domu i pomyślałem o wszystkim, o co jeszcze chcę ją zapytać. Następnego dnia sam do tego wróciłem. Po raz pierwszy rozmowa o tym, co będzie dalej, była czymś, na co naprawdę czekałem.

Idź do oryginalnego materiału