Catherine Christer Hennix działała na przecięciu różnych dziedzin, a w jej twórczości dochodzi do spotkania muzyki z matematyką, rozważań lingwistycznych z mistyczną tradycją sufizmu. Jeszcze w młodości Hennix była jedną z pierwszych członkiń sztokholmskiego Elektronmusikstudion, gdzie komponowała utwory z pogranicza muzyki komputerowej i elektronicznej. W latach 60. artystka przeprowadza się do Nowego Jorku i zanurza się w tamtejsze środowisko artystycznego undergroundu. Fundamentalny wpływ wywierają na nią kontakty i wymiana myśli z kompozytorami La Monte Youngiem, Henry Flintem i Terrym Riley, artystką świetlną Marian Zazeelą czy indyjskim piosenkarzem klasycznym i mistrzem śpiewu Panditem Pran Nathem. Od tego momentu rozważania na temat koncepcji czasu, dźwięku i ciągłości będą stale obecne w twórczości Hennix. Jednocześnie artystka zainteresowana była zgłębianiem filozoficznych, logicznych i językowych aspektów matematyki, co zaprowadziło ją do objęcia stanowiska profesorskiego w pierwszym laboratorium sztucznej inteligencji na MIT. Co istotne, pojęcia i schematy myślenia wywodzące się z matematyki i psychoanalizy nie były dla Hennix jedynie powierzchownymi cytatami czy odniesieniami, ale wyznaczały i strukturyzowały wewnętrzną logikę jej prac.
Na wystawie Cosmological Critique – jak dotąd najobszerniejszej prezentacji twórczości Hennix – znalazły się między innymi fragmenty kompozycji dźwiękowych artystki, projekty „niewidzialnych rzeźb” opartych na falach sinusoidalnych, świetlna praca graficzna LINCOS (For Intergalactic Communications), nawiązująca do lingua cosmica Hansa Freudenthala – matematycznie skonstruowanego języka zaproponowanego do komunikacji z inteligencjami pozaziemskimi – oraz rekonstrukcja instalacji przestrzennej Toposes and Adjoints, pokazywanej w Moderna Museet w Sztokholmie w 1976 roku. Zbiór tych prac składa się na radykalny i spójny projekt konceptualno-krytyczny, splatający poetyckie, matematyczne, muzyczne i artystyczne sposoby poznawania świata. Hennix przekracza tym samym zachodnie kategorie myślenia i podważa granice pomiędzy poszczególnymi dziedzinami, dążąc do wypracowania perspektywy kosmicznej – zdaniem artystki pozwalającej najlepiej zrozumieć nasze usytuowanie w rzeczywistości.
Catherine Christer Hennix, Cosmological Critique
Badischer Kunstverein, Waldstraße 3, Karlsruhe
Catherine Christer Hennix, fot. Ari Marcopolous, dzięki uprzejmości Blank Forms, Nowy Jork.
Catherine Christer Hennix, Topos 1–14, 1974/2026, slajdy (zdigitalizowane), fot. RMJ, dzięki uprzejmości Badischer Kunstverein, Karlsruhe.
Catherine Christer Hennix, Möbius Strip (One-Sided Orientable Surface for Henry Flynt), 1993/2026, guma, taśma, stal, 20 × 1000 cm, fot. RMJ, dzięki uprzejmości Badischer Kunstverein, Karlsruhe.
