Pawlikowski wraca do Cannes z filmem o tożsamości i historii

Reżyser ma na koncie filmowe arcydzieła. „Zimna wojna” – dramat o tożsamości narodowej, emigracji i niemożności odnalezienia się w samym sobie – dzięki swej uniwersalnej wymowie stała się jednym z najważniejszych filmów ostatnich lat. Wcześniejsza „Ida”, historia siostry zakonnej skonfrontowanej z powikłanymi losami swojej rodziny w epoce stalinowskiego terroru, otrzymała blisko 70 nagród. Dzieła Pawlikowskiego zawsze stawiają ważne pytania, być może wpłynęły na to jego skomplikowane losy osobiste? Artysta, rocznik 1957, w wieku 14 lat opuszcza z matką Polskę, aby osiedlić się w Wielkiej Brytanii. Będzie studiował literaturę i filozofię w Londynie i Oksfordzie, gdzie zainteresuje się sztuką filmową. Staż w BBC zadecyduje o jego przyszłości. Tu powstaną jego pierwsze dzieła dokumentalne. W 1998 roku Pawlikowski realizuje swój długometrażowy debiut „Korespondent”, następnie „Ostatnie wyjście” o losach rosyjskiej emigrantki oraz ciepło przyjęte „Lato miłości”. Z powodu poważnych problemów rodzinnych reżyser odchodzi na kilka lat z zawodu. Powraca w 2011 roku z nakręconą w Paryżu „Kobietą z piątej dzielnicy”. Z tego okresu bierze się jego znajomość francuskich elit, wykorzystana w „Zimnej wojnie”. To nie są filmy łatwe, powraca w nich motyw samotności i wyobcowania, ciężar historii miażdżącej ludzkie losy oraz dylemat wyboru między dobrem i złem.