Leon Polk Smith był jednym z prekursorów redukcjonistycznej abstrakcji geometrycznej. Jego prace zbudowane z płaskich, precyzyjnych figur barwnych i zakrzywionych oraz okrągłych kompozycji, umieściło go wśród grona najważniejszych amerykańskich artystów XX w. Ważnym krokiem w jego twórczości okazała się wizyta w Galerii Żywej Sztuki Alberta E. Gallatina na Uniwersytecie Nowojorskim, gdzie po raz pierwszy zobaczył obrazy Pietra Mondriana. Zainspirowany jego sztuką, pominął teoretyczne założenia formowane przez artystę, włączając do swojego malarstwa to, co pasowało mu pod względem wizualnym. Intuicyjnie dążył do połączenia linii, koloru i formy. Wraz z powstającymi obrazami, definiował się jego język malarski, na dojrzałym etapie twórczości, sprowadzony do trzech zasadniczych założeń: ostrej krawędzi, jednolitej plamy i geometrycznej bryły. Drogę malarza ku abstrakcji, jej kolejne etapy i towarzyszące im eksperymenty śledzi wystawa Line, Color, and the Concept of Space. W Galerii prezentowane jest ponad 20 obrazów oraz prace w papierze wykonane na przełomie 20 dekad – od połowy lat 50., do 1980 roku, w czasie, gdy geometryczna abstrakcja stała się dominującą estetyką w amerykańskiej sztuce.
Leon Polk Smith, Line, Color, and the Concept of Space
Galeria Lisson, Los Angeles, 1037 N. Sycamore Avenue
Leon Polk Smith, Black Green Point, 1967
