Nowy oddech sceny teatralnej. Dyrektor ujawnia szczegóły

radiokielce.pl 1 godzina temu

Zdjęcie: nowy

Za niespełna tydzień Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach przestanie być instytucją kultury zarządzaną przez Urząd Marszałkowski Województwa Świętokrzyskiego.

Samorząd regionu będzie współfinansował teatr, którego instytucją prowadzącą od 1. września będzie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, poinformował Jacek Jabrzyk, który od tego momentu będzie też pełnoprawnym dyrektorem teatru.

Dla dyrektora jest to symboliczny czas zamknięcia okresu perturbacji w działaniu teatru związanych z blokowaniem przez zarząd województwa świętokrzyskiego powołania jego osoby na stanowisko dyrektora po wygraniu konkursu w kwietniu ubiegłego roku. Obstrukcja urzędników marszałkowskich była szeroko krytykowana przez środowiska teatralne w Polsce. Za nowo wybranym dyrektorem opowiedział się cały zespół teatru, a także widzowie kieleckiej sceny. Konflikt zakończyło podpisanie porozumienia wiosną tego roku między samorządem województwa i ministerstwem kultury, odwracającym proporcje odpowiedzialności finansowej, a tym samym nadzorczej nad teatrem.

Od 1. września ministerstwo będzie w 70 proc. ponosić koszty prowadzenia placówki, a samorząd województwa w pozostałych 30 proc. Tego dnia rozpocznie się też nowy sezon artystyczny.

W kieleckim teatrze dramatycznym będzie on realizowany pod hasłem „Leci z nami pilot”, co jest aluzją do poprzedniego sezonu nazwanego przez pracowników teatru „Spokojnie, to tylko awaria”.

Na nowy sezon dyrektor Jacek Jabrzyk zapowiedział sześć premier, które będą realizowane na obu scenach. Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami teatr w dalszym ciągu będzie skupiał się na repertuarze, który twórczo odzwierciedla najbardziej aktualne problemy egzystencjalne widzów.

Pierwsza z premier „Powrót Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, choć jest utworem sprzed wieku i zalicza się do klasyki literatury polskiej, to jego adaptacja dokonana przez reżysera Pawła Miśkiewicza będzie bardziej oscylować wobec dzisiejszych powrotów mężczyzn do domu. Premiera zaplanowana jest na początek grudnia.

Tematyka innych sztuk dotyczy współczesnych wyzwań, szczególnie dla młodego pokolenia takich, jak nieprzystosowanie do życia w warunkach nieustannej produktywności, a przez to wyzysku człowieka, a także otaczającej go przyrody. Temu będzie poświęcona planowana na luty przyszłego roku premiera spektaklu „Koala” w reżyserii Grzegorza Jaremki.

Sztuka Kelly kontra Big Tech oraz Kelly, to z kolei koprodukcja kieleckiego teatru z Teatrem Ochoty w Warszawie. Jest to opowieść o problemie uzależniania ludzi przez wielkie platformy społecznościowe. Osobne premiery kielecka i warszawska planowane są na marzec. Część planowanych spektakli nie ma jeszcze swoich tytułów, są w trakcie przygotowywania, tak jak autorski spektakl Anny Karasińskiej o procesie narodzin obecności i kreacji własnego świata.

Aktor Teatru Żeromskiego Oskar Jarzombek na podstawie osobistych doświadczeń przygotowuje monodram poświęcony uczeniu się roli ojca w otaczającej nas rzeczywistości, ta premiera planowana jest na maj.

W czerwcu Jędrzej Piaskowski i Hubert Sulima przygotują jeden z tekstów austriackiego pisarza Thomasa Bernharda. Teatr nie rezygnuje z tradycyjnych działań, które zapisały się już w tradycji sceny. W październiku po raz ósmy odbędzie się Kielecki Międzynarodowy Festiwal Teatralny, a w czerwcu przyszłego roku plebiscyt „O Dziką różę”. Będą też realizowane działania edukacyjne i prospołeczne.

Nowością jest propozycja przedpołudniowych spektakli dla seniorów jako odpowiedź na duże zapotrzebowanie tej grupy społecznej, poinformowała Luiza Buras-Sokół, która przez cały czas będzie pełnomocniczką teatru, wspomagającą w pracy dyrektora, a jednocześnie sekretarz literacką instytucji. Luiza Buras-Sokół dodała, iż Teatr im. Stefana Żeromskiego będzie współpracował z innymi instytucjami kulturalnymi Kielc i regionu. Jako pierwszy przykład podała zbliżający się Festiwal imienia Gustawa Herlinga Grudzińskiego, ale będą to też różne wydarzenia okolicznościowe i rocznicowe oraz przede wszystkim czytania performatywne, które na stałe zagościły w kieleckim teatrze.