Jak kształtuje się forma w rzeczywistości, w której nic nie jest trwałe? W obliczu kryzysów i rozpadu dotychczasowych porządków coraz ważniejsze staje się pytanie o to, co pozwala materii i całym systemom przetrwać. Wystawa Rzeźba po stabilności zaprasza do świata, w którym rzeźby zmieniają kształty, tracą równowagę, odsłaniają swoje wnętrza i szukają nowych sposobów istnienia. Ponad trzydzieści artystek i artystów bada granice materii, ciała i przestrzeni, tworząc obiekty kruche, nieoczywiste i podatne na wpływ otoczenia. Znajdziemy tu formy przypominające fragmenty ciał, ślady pamięci, pozostałości dawnych struktur czy prowizoryczne schronienia.
Wystawa opowiada o świecie naznaczonym kryzysami, przemianami i rozpadem dotychczasowych porządków, ale nie zatrzymuje się na wizji utraty. Pokazuje, iż z tego, co niepełne, zużyte lub porzucone, mogą powstawać nowe układy i znaczenia. Rzeźba staje się tu procesem ciągłego przekształcania. Kuratorzy – Jagna Lewandowska oraz Szymon Maliborski stworzyli opowieść o kruchości, która nie wyklucza siły, i o zmianie, która pozwala budować przyszłość na nowych zasadach.
Rzeźba po stabilności
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, ul. Marszałkowska 103
Ken Sortais, Work in progress 2, Vincennes, 2017, Fot. Rebekka Deubner
Patricia Ayres, 1-12-5-14-1, 2025, Fot. Kunning Huang
