Nie żyje Fryderyk Stankiewicz. Utalentowany kaliski kompozytor i pianista, nauczyciel oraz wykładowca akademicki, współautor wielu projektów wzbogacających dorobek muzyczny Kalisza oraz promujących nasze miasto na forum ogólnopolskim zmarł w wieku 67 lat.
Fryderyk Stankiewicz – Kaliszanin, pochodził z domu o bogatych tradycjach muzycznych. Był absolwentem Technikum Budowy Fortepianów w Kaliszu oraz Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia im. H. Melcera w klasie organów. Studiował na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W 1981 r. zdobył nagrodę Grand Prix na Międzyuczelnianym Ogólnopolskim Konkursie Studentów Klas Kompozycji za utwór na chór mieszany. Studia ukończył z dwoma dyplomami – w 1985 r. z teorii muzyki oraz rok później z kompozycji w klasie profesor Ewy Synowiec. Jeszcze w czasie studiów został kierownikiem muzycznym w Państwowym Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu. W roku 1986 był stypendystą Ministra Kultury Sztuki.
Równolegle z pracą w kaliskim Teatrze, w 1987 r. otrzymał stanowisko wykładowcy na tworzącym się wówczas w Kaliszu kierunku muzycznym obecnego Wydziału Pedagogiczno – Artystycznego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza. Współpracował jako kompozytor i pedagog z kaliskimi instytucjami kulturalnymi i oświatowymi: Filharmonią Kaliską, Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego, Państwową Szkołą Muzyczną II stopnia. im. H. Melcera.
W jego dorobku znajdują się m.in.: utwór instrumentalny Witraże na dwie perkusje (1984 r.), prezentowany w 1985 r. w Paryżu, Londynie, Dublinie, Salzburgu oraz na Festiwalu Muzyki Fascynującej w Katowicach. Był autorem muzyki do ponad 30 spektakli teatralnych napisanej dla Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu innych scen polskich. Ma w dorobku ponad sto piosenek głównie z gatunku piosenki aktorskiej, kabaretowej oraz dziecięcej oraz kompozycje i opracowania w zakresie muzyki chóralnej, jak również przebogaty zbiór kolęd opracowanych przez Fryderyka Stankiewicza na orkiestrę smyczkową i chóry dziecięce dla Filharmonii Kaliskiej. Na zamówienie kaliskiego Teatru stworzył spektakl pt. Wieczór kolęd, a dla Kustosza Sanktuarium św. Józefa skomponował utwór pt. Intrada dla Świętego Józefa na zespół instrumentów dętych blaszanych z okazji Jubileuszu 500 – lecia cudownego obrazu Świętej Rodziny. Jednym z najsłynniejszych utworów Kompozytora jest Oratorium na Boże Narodzenie do tekstów Katarzyny Kryśków na sopran, tenor, flety proste, głos recytujący chór dziecięcy i orkiestrę, a także Tryptyk Rzymski inspirowany poezją Karola Wojtyły – skomponowane na zamówienie Filharmonii Kaliskiej. Wymienić należy również Lacrimosę na sopran, tenor, chór mieszany z towarzyszeniem kwintetu smyczkowego i organów, utwór Za bramą do tekstu Beaty Michalak na tenor, klarnet, orkiestrę smyczkową i fortepian (prawykonanie na specjalnym koncercie poświęconym pamięci prof. Jerzego Rubińskiego); Modlitwę opracowaną na chór mieszany a’capella do tekstu Beaty Michalak; Litanię do św. Józefa do słów Beaty Michalak skomponowaną na otwarcie Sali Koncertowej Filharmonii Kaliskiej – Auli WPA UAM w Kaliszu wraz z nadaniem jej imienia prof. Jerzego Rubińskiego. W autorskiej bibliotece nutowej znajduje się też 11 kolęd tradycyjnych na zamówienie kwartetu The Sunday Singers oraz aranżacje cyklu piosenek Czesława Niemena na głos, kwartet wokalny The Sunday Singers, które zamówił Teatr im. W. Bogusławskiego w Kaliszu. Utwór Musica di Settembre na skrzypce i organy zabrzmiał po raz pierwszy podczas Kaliskiego Forum Organowego.
Fryderyk Stankiewicz, swoje osobiste i zawodowo-artystyczne życie związał z naszym miastem. Kompozycje, które stworzył, umiejętności i otwartość oraz prawdziwa pasja twórcza miały wpływ na życie muzyczne Kalisza oraz kształtowały kolejne pokolenia artystów. Dorobek twórczy Fryderyka Stankiewicza wpisał się złotymi zgłoskami w kronikę kaliskiej kultury. Był wyjątkowym człowiekiem, twórcą wszechstronnym, cenionym pedagogiem, współpracownikiem Filharmonii Kaliskiej, kaliskiego Teatru oraz Szkoły Muzycznej, a także wykładowcą Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Swoją wiedzą, talentem i pracą służył całemu środowisku kultury, a przede wszystkim tym, którzy- jak on – najbardziej ukochali muzykę.
PZA / za L. Plajzer/WKST
