„Nie będę miała innej synowej – wybierz Amandę albo nikogo!” – usłyszał Marek od matki, gdy postanow…

Nie chcę innej synowej, a ty rób, co uważasz! powiedziała matka do syna.

Marek kończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim i uznał, iż to dobry moment, by oświadczyć się swojej pierwszej licealnej miłości, Weronice! Weronika była nie tylko śliczna, ale też bardzo uprzejma i mądra. Wtedy właśnie pisała magisterkę na polonistyce. Zakochani postanowili, iż pobiorą się zaraz po jej obronie.

Kiedy Marek poinformował matkę o zaręczynach, nie spodziewał się takiego obrotu spraw. Matka jasno powiedziała: Ożenisz się tylko z Karoliną z sąsiedztwa, żadnej innej synowej nie przyjmę! Zapytawszy syna, co jest dla niego ważniejsze: uczucie czy kariera, dała do zrozumienia, iż pragnie dla niego wielkiego sukcesu.

Karolina pochodziła z majętnej rodziny lekarzy z Krakowa i od dawna podkochiwała się w Marku, a Marek myślał tylko o Weronice dziewczynie z ubogiego domu. Jej matka była znana z kłopotów i plotek na całą dzielnicę. Co ludzie powiedzą? martwiła się matka Marka.

Nie chcę innej synowej, a ty rób, co chcesz! powtórzyła z uporem.

Przez wiele tygodni Marek próbował przekonać matkę, ale ona nie ustępowała. W końcu powiedziała, iż jeżeli zdecyduje się na ślub z Weroniką, ona zapomni, iż ma syna. Marek nie miał w sobie dość siły, by się temu sprzeciwić.

Jeszcze przez pół roku spotykał się z Weroniką, aż ich uczucie stopniowo zgasło.

W końcu Marek wziął ślub z Karoliną. Dziewczyna rzeczywiście bardzo go kochała, ale nie zorganizowano tradycyjnego wesela. Marek nie chciał, by Weronika przypadkiem zobaczyła ich zdjęcia w internecie czy na tablicy ogłoszeń. Zamieszkał w przestronnym domu rodziców Karoliny w podkrakowskim Woli Justowskiej. Teściowie pomogli mu znaleźć dobrą pracę i wspierali w rozwoju zawodowym. Ale choćby kariera nie dała Markowi szczęścia.

Nie chciał mieć dzieci. Gdy Karolina zrozumiała, iż jej marzenie o rodzinie nie zostanie spełnione, sama złożyła pozew o rozwód. Byli już wtedy po czterdziestce. Karolina później ułożyła sobie życie na nowo, wyszła za mąż, została mamą i nareszcie była pogodzona ze światem.

Marek wciąż myślał o Weronice, próbował ją odnaleźć, ale bez skutku jakby rozpłynęła się we mgle nad Wisłą. W końcu usłyszał od znajomego, iż Weronika zbyt gwałtownie wyszła za pierwszego lepszego, który okazał się okrutny. Po wielu dramatycznych wydarzeniach zginęła z jego rąk.

Zrozpaczony Marek zamieszkał samotnie w rodzinnym mieszkaniu na Nowej Hucie i staczał się coraz bardziej, topiąc żal w alkoholu. Każdego dnia patrzył na stare zdjęcie Weroniki. Nigdy nie zdołał wybaczyć matce tego, iż nie pozwoliła mu podążać za głosem serca.

Ta historia pokazuje, iż szczęście nie zawsze idzie w parze z oczekiwaniami innych, a czasem decyzje podejmowane pod presją mogą prowadzić do największych żalów w życiu. Nigdy nie warto rezygnować z miłości tylko dlatego, iż ktoś inny myśli, iż wie lepiej, co jest dla nas dobre.