Rozpoczynając nowy cykl spotkań, poświęcony najpiękniejszym rezydencjom monarszym w Europie, Andrzej Wątorski zaznaczył, iż planowanych jest dziesięć prelekcji, do czerwca 2027 r.
Wschodzące Słońce i 13-godzinny balet
Opowieść o Luwrze i Wersalu ilustrowana była muzyką z epoki, począwszy od 16. wieku. Te rezydencje były wyrazem ambicji i możliwości francuskich królów, którzy sprawili, iż kultura francuska stała się dominująca w Europie.
Zarówno Luwr, jak i Wersal, nie były tylko „rezydencjami", odbywały się w nich koncerty i wystawy malarstwa, rzeźby i rękodzieła. Tańcem zafascynowany był Ludwik XIV, znany jako Król Słońce. Jego młodzieńcze występy w widowiskach baletowych odbywały się przede wszystkim w Luwrze oraz sąsiadującym z nim pałacu Petit-Bourbon. Zanim monarcha przeniósł dwór do Wersalu, to właśnie paryski Luwr był główną sceną polityczno-tanecznych spektakli. Swój najsłynniejszy przydomek Ludwik XIV zyskał dzięki roli w 13-godzinnym spektaklu „Ballet Royal de la Nuit” (Królewski Balet Nocy) z 1653 r. 14-letni wówczas król pojawił się na scenie w sześciu rolach, m.in. w ociekającym złotem kostiumie jako Apollo, wschodzące Słońce, rozpraszające mroki.
Opowieść o sztuce i architekturze
Muzyczne prezentacje uzupełniała opowieść o architekturze Luwru i Wersalu, płacowych wnętrzach, ogrodach, życiu na królewskich dworach, kompozytorach oraz współczesnych transkrypcjach muzyki barokowej i jej wykorzystaniu w filmach czy choćby jako szkolne dzwonki.
https://rawicz24.pl/kultura/hiszpanski-fryzjer-figaro-i-jego-operowe-wcielenia/BRG1LLsSn7eI25eHW1wj
