Moja była żona planowała pozwać mnie o połowę domu, ale nie przewidziała, iż sprytnie zabezpieczyłem majątek z wyprzedzeniem

Mój pamiętnik, Warszawa
Mój związek z byłą żoną skończył się spotkaniem na sali sądowej. Nie zamierzam wskazywać palcem, kto ponosi większą winę przecież zawsze obie strony są do tego przyczyną.
Fakt pozostaje taki, iż moja druga żona, Agnieszka, znalazła sobie kochanka. To bogaty przedsiębiorca, który przeprowadził się do Warszawy lata temu, a potem otworzył tutaj małą kawiarnię na Mokotowie. Początkowo Agnieszka starała się ukrywać swój romans, ale z czasem przestała się choćby przejmować i stało się to publiczną tajemnicą.
W końcu przyszła do mnie i oznajmiła, iż zamierza złożyć pozew o rozwód oraz domagać się połowy naszego mieszkania. Liczyła, iż się zdenerwuję i zacznę się martwić, ale mieszkanie zostało kupione wyłącznie z moich uczciwie zarobionych złotych. Agnieszka nie miała nic wspólnego z nieruchomością oprócz tego, iż mieszkała tam przez dwa lata. Teraz bez skrupułów żąda swojej własności.
Przyjąłem to z pełnym spokojem. Nie próbowałem jej odwieść od wizyty w sądzie. Czekałem po prostu, aż sprawa się zakończy, a ona pokryje koszty postępowania. Moje wcześniejsze doświadczenia z pierwszą żoną, Katarzyną, nauczyły mnie wiele. Tamta sprawa przeciągała się ponad trzy lata nie umieliśmy porozumieć się i każde nasze spotkanie przed sądem kończyło się awanturą.
Katarzyna w końcu osiągnęła swój cel. Skorzystała z usług doskonałego prawnika i udało jej się wywalczyć ode mnie połowę majątku. Straciłem mieszkanie, które odziedziczyłem po ojcu trudno wyrazić, jak bardzo wtedy się zawiodłem na ludziach.
Ale przy sprawie z Agnieszką postąpiłem znacznie rozsądniej. Jeszcze zanim się z nią ożeniłem, miałem własne mieszkanie, które sam odremontowałem, ale zapisałem je na brata, Piotra. Jest dla mnie jak skała ufam mu bezgranicznie. Kiedy zaczęła się sprawa rozwodowa, okazało się, iż formalnie nie mam żadnego majątku. Po nieudanym pierwszym małżeństwie żadna kobieta już mnie nie wyprowadzi w pole.
Z dzisiejszej perspektywy wiem, iż trzeba być ostrożnym i nie zatracać w związkach zdrowego rozsądku. Nauczyłem się, iż miłość to nie tylko zaufanie, ale też dbanie o własne bezpieczeństwo i majątek. Dziś wiem, iż w życiu trzeba kierować się nie tylko sercem, ale i rozumem.