I to pod warunkiem, iż uważamy modę za obszar kultury, bo zwykle uchodzi za pustą aktywność konsumencką. Bywa i tak, owszem, ale pustej aktywności konsumenckiej można się spokojnie również oddać w obszarze książek, filmów, kulinariów czy sportu. Tu cel był jeden: wyśmiać kobietę w polityczce i wyśmiać aktywność, w którą się zaangażowała, a wszystko po to, by z wielu powodów złożonego rodzaju zrobić jeden powód – wiadomo, kobieca próżność…
No to teraz zastanówmy się, jakie byłyby reakcje, gdyby na wybiegu pojawił się polityk w garniturze i przeszedł się w świetle reflektorów. Czy również komentowano by jego wygląd? Dyskredytowano jego kompetencje? Pomijano, w jakiej sprawie się tam znalazł, jakie to było wydarzenie, o co chodziło w tej widoczności? Czy nie ustawiono by się od razu w kolejce do niego po komentarz? Czy nie akcentowano by, iż oto polityk przyszedł na wydarzenie i brata się z wyborcami? Czy nie szeptano by z dumą, jakich to mamy przystojnych mężczyzn w polityce? Albo jeszcze inaczej – załóżmy, iż mamy mecz, to taka bardzo mocno kojarzona z mężczyznami aktywność, i na tym meczu polityk wchodzi na boisko i wykopuje piłkę. Ale by było! Równy gość, taki fajny, chłopacki. To jest zawsze na plus.
Pojawiały się też argumenty, iż ministra zachowała się nieetycznie, ponieważ pojawiła się na wydarzeniu sfinansowanym z dotacji, którą sama przyznała.
