W ramach projektu rezydencyjnego “Cechy wspólne, cechy wyjątkowe” pochodzący z Elbląga Kacper Szalecki podejmuje krytyczną pracę z ponad 60-letnim archiwum Galerii EL. Artysta rezygnuje z bezkrytycznego celebrowania elbląskiego dziedzictwa na rzecz rewizji lokalnych mitów. Punktem wyjścia są trzy wielkie, stalowe formy stojące w przestrzeni miejskiej – powszechnie uważane za ikoniczne obiekty z Biennale Form Przestrzennych, w rzeczywistości powstały jako użytkowe stojaki na plakaty, zaprojektowane przez Gerarda Kwiatkowskiego i wykonane w zakładach Zamech.
Szalecki wykorzystuje to wizualne oszustwo do uruchomienia wyobraźni i przyjrzenia się figurze i syndromowi własnej intrygi. Do jej przetestowania reaktywuje historie performansów i konceptualnych mistyfikacji tworzonych w elbląskiej instytucji, by przenieść ciężar z gotowego obiektu na doświadczenie procesu, pracę ciała, ruch i eksperymentalną choreografię. Przy okazji wyciąga też na światło dzienne zapomniane mikrohistorie z kuluarów galerii, m.in. plan otwarcia przestrzeni do treningu siłowego w prezbiterium dawnego kościoła podominikańskiego, obecnej siedziby Galerii.
Kacper Szalecki, Rzeźba oszustka
Elbląg, Centrum Sztuki Galeria EL, ul. Kuśnierska 6
fot. dzięki uprzejmości Galerii EL
fot. dzięki uprzejmości Galerii EL
