Kulturalnie polecamy i ostrzegamy. „Backrooms” to najlepszy horror roku? Nie tylko Zetki będą się bać

Zdjęcie: mat. pr.


Groza ma w ostatnich latach dobrą passę: jako gatunek okazała się idealnym sposobem na odreagowanie traum współczesnego świata. A w tym roku rządzą horrory niezależne – „Obsesja” i „Backrooms”. „Backrooms. Bez wyjścia” Kane’a Parsonsa oraz wciąż goszcząca na ekranach kin „Obsesja” Curry’ego Barkera rozbiły bank, dowodząc jednocześnie, iż do głosu dochodzi nowe pokolenie twórców, inteligentnie odczytujące potrzeby nie tylko młodych widzów. jeżeli kiedykolwiek śmialiście się z czyichś młodzieńczych aspiracji, by zostać „jutuberem”, to Parsons i Barker dowodzą, iż doświadczenie w tworzeniu amatorskich filmów publikowanych w popularnym serwisie może jednak okazać się krokiem do kariery. Takiej rozumianej w tradycyjnym, zawodowym sensie.

Nie byli zresztą pierwszymi reżyserami, którzy do zawodowstwa przeszli prosto z YouTube’a: tam zaczynali choćby tacy twórcy jak bracia Philippou („Mów do mnie”, „Oddaj ją”) czy Bo Burnham („Ósma klasa”). Jednak 26-letni Barker i zaledwie 20-letni Parsons zdobyli serca publiczności – a jednocześnie box office – szturmem. Bez gigantycznych nakładów finansowych, bez gwiazd z hollywoodzkiej czołówki. Za to z pomysłem, talentem i szacunkiem dla widzów.

Być może gdzieś u źródła „Obsesji” był popularny przed laty mem „Overly Attached Girlfriend”, ale Barker wziął na warsztat tradycyjny schemat kina grozy: magiczny artefakt spełnia marzenie głównego bohatera, ale robi to w sposób zbyt dosłowny, by uznać efekt za oczekiwany. Reżyser przerobił tę kliszę nie tylko na krwawy horror, ale przede wszystkim na podszytą czarnym humorem opowieść o zaburzonych romantycznych relacjach we współczesnym świecie, o manipulacji i wymaganiach, jakie ludzie stawiają innym, a także samym sobie. Nic dziwnego, iż tak wielu widzów zobaczyło w „Obsesji” odbicie własnych trosk, obaw i problemów.

Koszmar, z którego trudno się obudzić

„Backrooms.