Na co chorował norweski monarcha? W ostatnich tygodniach był leczony z powodu niedokrwistości hemolitycznej, a podczas pobytu w szpitalu wykryto u niego również poważne zakażenie bakteryjne krwi. Dwór nie wskazał jednak jednej, oficjalnej przyczyny jego odejścia.
Harald V odszedł w szpitalu w OsloNorweski dwór królewski przekazał wiadomość w piątek rano. Harald V odszedł spokojnie 28 sierpnia o godzinie 6:35 w Rikshospitalet, należącym do Szpitala Uniwersyteckiego w Oslo. Miał 89 lat.
– Z głębokim żalem informujemy, iż Jego Wysokość Król Harald odszedł – przekazano w oficjalnym komunikacie opublikowanym przez norweski dwór królewski.
Monarcha przebywał w szpitalu od 17 sierpnia. W ostatnich dniach jego stan znacznie się pogorszył, a rodzina królewska odwołała planowane obowiązki, aby mu towarzyszyć.
Na co chorował król Harald V?Jak informuje o2.pl, król był leczony z powodu niedokrwistości hemolitycznej. Jest to choroba krwi, w której czerwone krwinki ulegają zniszczeniu szybciej, niż organizm potrafi wytworzyć nowe.
Harald V miał otrzymywać kortyzon. Leczenie doprowadziło jednak do gromadzenia się płynu w organizmie, dlatego lekarze zdecydowali o przyjęciu monarchy do szpitala. Początkowo zapowiadano, iż pozostanie na zwolnieniu przez dwa tygodnie, a jego obowiązki przejmie syn Haakon.
Sytuacja skomplikowała się, gdy u króla wykryto zakażenie bakteryjne krwi. Monarcha otrzymywał antybiotyki, jednak 27 sierpnia dwór poinformował, iż jego stan jest bardzo poważny.
W oficjalnym komunikacie dotyczącym odejścia monarchy nie podano jednoznacznej przyczyny. Nie należy więc automatycznie uznawać, iż była nią wyłącznie niedokrwistość albo zakażenie. Wiadomo jedynie, z jakimi problemami zdrowotnymi król zmagał się podczas ostatniego pobytu w szpitalu.
Czym jest niedokrwistość hemolityczna?Niedokrwistość hemolityczna może rozwijać się stopniowo albo pojawić się nagle. Jej przebieg bywa łagodny, ale w niektórych przypadkach choroba może poważnie obciążyć cały organizm.
Czerwone krwinki odpowiadają za dostarczanie tlenu do tkanek. o ile ich liczba gwałtownie spada, mogą pojawić się osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, duszność, przyspieszone bicie serca oraz bladość skóry. U części pacjentów dochodzi także do żółtaczki, ciemnego zabarwienia moczu albo powiększenia śledziony.
Amerykański National Heart, Lung, and Blood Institute wyjaśnia, iż niedokrwistość hemolityczna nie jest jedną konkretną chorobą o identycznej przyczynie u każdego pacjenta. Może mieć charakter wrodzony lub nabyty, a jej rozwój bywa związany między innymi z zaburzeniami odporności, zakażeniami, lekami albo innymi schorzeniami.
Nie ujawniono, jaka była dokładna przyczyna niedokrwistości u Haralda V. Informacje o jego leczeniu pozostawały ograniczone do komunikatów przekazywanych przez dwór.
Wcześniej przeszedł leczenie onkologiczneProblemy zdrowotne monarchy rozpoczęły się wiele lat wcześniej. W 2003 roku zdiagnozowano u niego nowotwór pęcherza moczowego. Król przeszedł operację w Rikshospitalet, a podczas leczenia i rekonwalescencji obowiązki regenta wykonywał książę Haakon.
Po kilku miesiącach Harald V wrócił do pracy. Dwór informował wówczas, iż zabieg zakończył się powodzeniem. Monarcha przez cały czas poddawał się kontrolom lekarskim, ale stopniowo wznowił pełnienie obowiązków.
Nie ma informacji wskazujących, aby dawny nowotwór pęcherza był bezpośrednio związany z ostatnią hospitalizacją króla.
Dwukrotnie operowano jego serceW 2005 roku Harald V przeszedł kolejną poważną operację. Lekarze stwierdzili u niego zwężenie zastawki aortalnej i wszczepili sztuczną zastawkę serca.
Piętnaście lat później konieczne było jej zastąpienie. Jesienią 2020 roku monarcha trafił do szpitala z powodu problemów z oddychaniem. Po przeprowadzeniu badań lekarze zdecydowali o kolejnym zabiegu.
Operacja odbyła się bez otwierania klatki piersiowej, a król podczas procedury pozostawał przytomny. Jego osobisty lekarz wyjaśniał, iż wymiana zastawki była konieczna, aby poprawić oddychanie monarchy. Informacje o przebiegu leczenia opisywał wówczas Reuters.
Podczas podróży wszczepiono mu rozrusznikKolejna groźna sytuacja wydarzyła się w lutym 2024 roku. Harald V przebywał na prywatnym urlopie w Malezji, gdy zachorował na infekcję i trafił do szpitala na wyspie Langkawi.
Lekarze stwierdzili u niego zbyt wolne bicie serca. Aby umożliwić bezpieczny transport monarchy do Norwegii, wszczepiono mu tymczasowy rozrusznik. Król został następnie przewieziony specjalnym samolotem medycznym do Oslo.
12 marca przeszedł planowany zabieg wszczepienia stałego urządzenia regulującego pracę serca. Operacja zakończyła się powodzeniem, o czym informował Reuters.
Po rekonwalescencji Harald V powrócił do wykonywania obowiązków. Dwór zapowiedział jednak, iż ze względu na wiek liczba jego publicznych wystąpień zostanie ograniczona.
W 2026 roku ponownie trafił do szpitalaW lutym 2026 roku monarcha został hospitalizowany podczas pobytu na Teneryfie. Leczenie było związane z infekcją i odwodnieniem. Po poprawie stanu zdrowia król wrócił do Norwegii.
Mimo kolejnych hospitalizacji Harald V nie rozważał abdykacji. Wielokrotnie podkreślał, iż przysięga złożona przed norweskim parlamentem obowiązuje go przez całe życie.
Kiedy król nie mógł uczestniczyć w uroczystościach lub spotkaniach państwowych, zastępował go książę Haakon. Przejęcie części obowiązków nie oznaczało jednak wcześniejszego przekazania tronu.
Rodzina zgromadziła się przy króluGdy stan Haralda V stał się bardzo poważny, swoje obowiązki odwołali królowa Sonja oraz Haakon. W Rikshospitalet pojawili się także pozostali członkowie rodziny królewskiej.
Wiadomość o odejściu monarchy wywołała ogromne poruszenie w Norwegii. Przed Pałacem Królewskim w Oslo zaczęto składać kwiaty, a państwowe flagi opuszczono do połowy masztów.
Po Haraldzie V tron automatycznie objął jego syn. Dotychczasowy książę koronny został królem Haakonem VIII. Zmiana nastąpiła bez okresu przerwy, zgodnie z zasadami sukcesji obowiązującymi w norweskiej monarchii.
Harald V panował od 17 stycznia 1991 roku. Chociaż w ostatnich latach jego aktywność ograniczały kolejne problemy zdrowotne, do końca pozostawał głową państwa.


