Deszcz na drzeworytach Kawase Hasuiego wydaje się jednocześnie rzeczywisty i magiczny. Spada cienkimi, pionowymi liniami i stopniowo zalewa ulice, ścieżki, łąki, wioski. Sprawia, iż choćby najzwyklejsze czy niezbyt piękne zakątki ujawniają swój tajemniczy i transcendentalny charakter.