Karol, który nie został królem

W szwedzkiej historii mieliśmy 3 małych chłopców, którym nie udało się zostać królami.
Karol Gustaw (1782–1783), Karol Adolf (1798) oraz Karol Oskar (1852–1854) zmarli w wieku niemowlęcym, diametralnie zmieniając bieg szwedzkiej historii. Ich przedwczesna śmierć zmusiła monarchię do szukania następców w bocznych liniach lub w rękach zupełnie nowych dynastii.

W dziejach Szwecji nie brakowało książąt o imieniu Karol, którzy wydawali się naturalnymi następcami tronu, ale z różnych powodów nigdy na nim nie zasiedli.

Karol Gustaw, książę Småland (1782- 1783).

Był drugim synem króla Gustawa III. Urodził się jako drugi do tronu, jednak zmarł przed ukończeniem pierwszego roku życia.

Książę Karol Gustaw, książę Smalandii (25 sierpnia 1782 – 23 marca 1783) był księciem Szwecji, synem króla Gustawa III i królowej Zofii Magdaleny.

Dziecko było opisywane jako silne, zdrowe i duże, ojciec Karola Gustawa darzył je szczególną sympatią. W marcu 1783 roku młody książę nagle zachorował, prawdopodobnie z powodu nieodpowiedniego pożywienia i zmarł. Został pochowany w kościele Riddarholm w Sztokholmie. Jego ojciec bardzo przeżył śmierć i nigdy nie widziano go tak pogrążonego w żałobie, niemogącego choćby uczestniczyć w pogrzebie małego chłopca. Po śmierci Karola Gustawa Gustaw III rozpoczął nowe etapy w swoim życiu, podróżując daleko od Szwecji, stopniowo zwiększając swoją władzę i rozpoczynając wojnę. Wielu pisarzy przypisuje zmianę jego osobowości i aktywności, przynajmniej częściowo, jego silnej reakcji na śmierć drugiego syna.

Miał jednego starszego brata, Gustawa (IV) Adolfa, który został królem Szwecji. Mówi się, iż matka Gustawa potwierdziła pogłoski, iż nie był on ojcem swojego pierwszego syna i następcy.

Dekadę później ginie Gustaw III, a jego straszy syn obejmuje tron mając 13 lat. Rządzi pod regencją swojego wuja, księcia Karola, księcia Södermanlandu, który później został królem Karolem XIII, gdy jego bratanek został zmuszony do abdykacji i wygnany z kraju w 1809 roku.

Po Gustawie Adolfie jego dzieci nie mogły dziedziczyć tronu.

Karol XIII (7 października 1748 – 5 lutego 1818) był królem Szwecji od 1809 r.

Karl Adolf (1798)

Karl Adolf, książę Värmlandu był drugim dzieckiem przyszłego króla Karola XIII. Przeżył tylko sześć dni (4 lipca 1798 – 10 lipca 1798). W chwili jego śmierci nieślubny syn króla miał ponad dwadzieścia lat.

Christian August z Augustenburga

Karol XIII adoptował dwóch chłopców, pierwszy z nich Karol August (wł. Chrystian August ur. 9 lipca 1768 jako syn Fryderyka Christiana I, księcia Szlezwiku-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga (1721–1794) i jego żony. Najbardziej znany jest z krótkiego mianowania następcą tronu Szwecji w styczniu 1810 roku, adoptowanym przez Karola XIII, przed nagłą śmiercią w wyniku udaru. – 28 maja 1810r.

Adopcja kolejnego chłopca nadała Szwecji nową dynastię Bernadotte.

Karol XIV Jan (szw. Karl Johan; ur. 26 stycznia 1763 w Pau jako Jean Baptiste Bernadotte, zm. 8 marca 1844 w Sztokholmie) – w latach 1804–1811 marszałek Francji, w latach 1818–1844 król Szwecji i Norwegii (jako Karol III). Był pierwszym przedstawicielem dynastii Bernadotte na szwedzkim tronie.

W 1798 roku ożenił się z Dezyderią Clary. Miał z nią jednego syna – przyszłego króla Szwecji i Norwegii, Oskara I.

Carl Oscar (1852–1854)

Carl Oscar był najstarszym synem króla Karola XV. Jego narodziny zapewniały ciągłość linii sukcesji, ale książę zmarł w wieku zaledwie dwóch lat.

Po śmierci Karola XV w 1872 roku tron odziedziczył jego młodszy brat Oskar II, który był stryjem Carla Oscara. To właśnie od niego wywodzi się obecna linia szwedzkiej rodziny królewskiej.

Historia pokazuje, iż choćby narodziny następcy tronu nie gwarantowały objęcia korony. Przedwczesna śmierć tych trzech książąt sprawiła, iż szwedzki tron przeszedł na ich stryjów, a w jednym przypadku doprowadziło to choćby do zmiany całej dynastii i początku panowania Bernadotte'ów.

Po zmianach sukcesji tronu w 1980r. również pozbawiono kolejnego księcia Karola tronu.