Jola zaszła w ciążę.
Grzegorz, jej mąż, był przy niej cały czas.
Nosił jej torby, gotował, wybiegał w nocy po pierogi z wiśniami.
Spełniał każdy kaprys bez słowa sprzeciwu.
Wreszcie nadszedł ten dzień.
Grzegorz zawiózł Jolę do szpitala.
Urodziła się zdrowa córeczka.
Grzegorz odetchnął z ulgą, szczęśliwy jak nigdy.
Pojechał do domu odpocząć, pełen radości.
Następnego dnia wrócił do żony i dziecka.
„Pańskiej żony tu nie ma” – powiedziano mu na oddziale.
„To niemożliwe” – odpowiedział. „Proszę jej poszukać.”
„Odeszła. Mamy dla pana list” – podała mu pielęgniarka kartkę.
Rozwinął ją i zbladł.
Było tam tylko jedno zdanie: „Nie szukaj mnie”.
Jola zniknęła bez słowa.
Nie było jej w pracy, nie było jej w domu.
Zmieniła numer telefonu.
Po półtora miesiąca zadzwoniła sama.
„Spakuj moje rzeczy. Przyjedzie Artur i je odbierze.”
„A rozwód?” – zapytał Grzegorz cicho.
„Wystąp sam. Ja i tak się nie zjawię.”
Nie zapytała o córkę.
Alinka nie była jej potrzebna, tak jak Grzegorz.
Został więc dla niej ojcem i matką naraz.
Na szczęście mieszkała blisko jego mama.
Pomagała przy wnuczce, ile mogła.
Pewnego dnia zadzwonił telefon u innej kobiety, Sylwii.
Dzwoniła nauczycielka jej syna, pani Małgorzata.
„Proszę natychmiast przyjść do szkoły! Pani syn narobił tu bigosu!”
Odłożyła słuchawkę, nie wyjaśniając nic więcej.
Sylwia złapała torbę i pobiegła.
„Co mógł zrobić Dawid? To spokojne dziecko” – myślała w biegu.
Dawid przyszedł na świat wbrew opinii lekarzy.
Mąż Sylwii, Ignacy, miał zaświadczenie o bezpłodności.
Powiedział jej o tym przed ślubem, uczciwie.
To był jego trzeci związek.
Pierwsza żona odeszła, bo podejrzewał ją o zdradę.
Druga, gdy dowiedziała się prawdy, też go zostawiła.
Sylwia wyszła za niego mimo wszystko.
Myślała o adopcji, gdyby nie mogli mieć dzieci.
Ale zaszła w ciążę.
Wróciła od lekarza szczęśliwa, z zaświadczeniem w ręku.
„Ignacy, będziemy mieli dziecko!” – powiedziała z radością.
On zmarszczył brwi.
„Z czego się radować? Że zdradziłaś mnie z innym?”
Wieczorem dodał tylko: „Dziecko w rodzinie musi być. choćby cudze.”
Gdy urodził się Dawid, Sylwia odetchnęła.
Chłopiec był podobny do Ignacego jak dwie krople wody.
Ale on tego nie chciał widzieć.
Po kilku spokojnych miesiącach znów zaczęły się krzyki.
„Ty zdziro! Komu go zapisałaś na nazwisko?”
Sylwia zrobiła test DNA.
Potwierdził, iż Ignacy jest ojcem.
On tylko wrzasnął: „Przekupiłaś wszystkich! I tak cię zdemaskuję!”
W końcu zabrała Dawida i wyprowadziła się do matki.
Ignacy nachodził je choćby tam.
Wynajęła pokój po drugiej stronie miasta.
Ale spokój nie trwał długo.
Dalszy ciąg w kolejnej części.






![Rybnik pożegna Lidię Grychtołównę. Można wpisać się do księgi kondolencyjnej [DATA POGRZEBU]](https://www.naszrybnik.com/photos/1795198139csm-2026-11-19-lidia-grychtolowna-fot-m-konopelska-1-4ae3d24351-.jpg)
![Myślenie magiczne, horoskopy, afirmacje bogactwa - co nami kieruje? Radek Spanier [Kwanty Kultury]](https://i1.ytimg.com/vi/u_hp3lLdiEI/maxresdefault.jpg)



