Jazda bez trzymanki nastawiona na czystą rozrywkę. Ten serial od Netflix pokochały miliony

Przerwy pomiędzy sezonami bywają zbyt długie, ale jeżeli nowe odcinki są tak emocjonujące, to można wybaczyć tak długi czas oczekiwania. Czy 2. sezon “Black Doves” właśnie tak zrekompensował nam długą przerwę?
[/info]
Serduchem tej opowieści pozostaje obsada. Keira Knightley powraca jako Helen Webb, agentka odgrywająca rolę żony wpływowego polityka, a u jej boku znowu staje Ben Whishaw w roli Sama Younga, jej przyjaciela i bezwzględnego zabójcy. Każda scena, każda wymiana zdańpomiędzy nimi napędza tak naprawdę całą fabułę. Ich relacja wypada szczerze, żywo i naprawdę wzruszająco, choćby jeżeli pamiętamy, iż oboje to bezwzględni zabójcy. Sam Whishaw zachwyca swoją nietypową grą faceta wewnętrznie rozdartego, a świetne wrażenie robią też nowe twarze w zespole, zwłaszcza ambitna Ambika Mod jako agentka Laila oraz pojawiająca się w tle Neve Campbell.

Mimo tych zachwytów dostrzegamy w nowym sezonie parę wyraźnych błędów lub niedociągnięć. Żeby czerpać z seansu pełną frajdę, trzeba mocno przymknąć oko na realizm. Postacie chwilami wyglądają jak bezradne lalki sterowane od zewnątrz, a ich rozwój zupełnie przestaje się liczyć, ponieważ autorzy wolą zrezygnować z wiarygodnych emocji tylko po to, by wcisnąć nam jeszcze jeden zaskakujący twist fabularny. Reżyseria potrafi to jednak sowicie wynagrodzić, co najlepiej udowadnia fenomenalna scena w londyńskim Somerset Hous - całość nakręcono na jednym, długim ujęciu, które jest ambitne technicznie, dynamiczne i pełne czarnego humoru. Taki zabieg wymaga bezbłędnej koordynacji operatora, kaskaderów i montażu, bo najmniejsza pomyłka zepsułaby efekt, a tutaj wszystko działa bezbłędnie. Co więcej, zgony, które są wplecione w tę zadymę tak lekko i naturalnie, zamiast szokować, po prostu bawią.To właśnie kwintesencja tego serialu, iż pomimo tak dużej brutalności, nie sposób tego nie traktować jako rozrywkę.
Właśnie w takich momentach jak wspomniany korytarzowy popis ogromną rolę odgrywa sprawne kadrowanie, umiejętne oświetlenie ciasnych pomieszczeń oraz dźwięk budujący całe napięcie: echo kroków, trzaskanie drzwi i wystrzały odbijające się od kamiennych ścian. Netflix tutaj naprawdę dowozi, bo seans w 4K z Dolby Vision i Dolby Atmos jest czystą przyjemnością. Ani na jakość obrazu, ani poziom HDR, ani przestrzenny dźwięk nie można tu ani przez chwilę narzekać, bo dopracowano naprawdę dużo szczegółów, które powodują, iż choćby chwile znudzenia czy zwolnienia tempa pozwalają cieszyć się seansem.

Bądźmy szczerzy, to nie jest serial szpiegowski, który zmusza do wielkich przemyśleń. Doszukiwanie się tutaj ukrytego dna mija się z celem, bo to po prostu jazda bez trzymanki nastawiona na czystą rozrywkę. Ta seria stawia dobrą zabawę ponad większą logikę i świetnie potrafi przekuć to w swoją największą zaletę.