James Ruskin – Further Design

Minimalowe techno u zarania swych dziejów.

Większość weteranów brytyjskiego techno zaczynała swą przygodę z muzyką klubową od fascynacji electro w połowie lat 80. Na Wyspy Brytyjskie dotarły bowiem za sprawą grupy New Order i klubu Factory w Manchesterze nowojorskie rytmy taneczne, firmowane przez Arthura Bakera i Afrikę Bambaatę. Swoje zrobił też popularny w zachodnich kinach film „Beat Street”. Nastolatki rozkładały więc na chodnikach przenośne magnetofony i tańczyły breakdance do nagrań Rock Steady Crew. Jednym z nich był również James Ruskin.

Być może wkręciłby się on w zdobywający również popularność w Anglii hip-hop, gdyby nie usłyszał na początku lat 90. techno z Detroit. Zainspirowany nowym brzmieniem, zaczął didżejować w brytyjskich klubach. gwałtownie jednak zapragnął tworzyć własną muzykę. Wsparł go w tym bliski kolega – Richard Polson. Aby publikować swe nagrania, założyli oni w 1996 roku wytwórnię Blueprint. Jednym z jej pierwszych wydawnictw był debiutancki album Ruskina – „Further Design”.

To minimalistyczne techno u zarania swych dziejów. Podstawą tej chłodnej i niepokojącej muzyki są zredukowane bity („Inderect World”), które jedynie momentami nabierają ciężaru („The Divide”) lub zostają uzupełnione na tribalową modłę („Unknown Destination”). Rytmy te oplatają laboratoryjne loopy o wibrującym tonie, nadając kompozycjom hipnotyczny puls („Internal”). Jedynie od czasu do czasu rozbrzmiewają metaliczne efekty, dodające nagraniom przemysłowej energii („Work”).

Nie brak w tym zestawie jednak bardziej eksperymentalnych utworów. W „Beginnings” cichnie bit, ustępując miejsca cykającym perkusjonaliom, które podszywają industrialne efekty. „Enter” i „Form” to syntezatorowe miniatury, które z powodzeniem można zaliczyć do kosmische musik. Całość wieńczy chyba najlepszy utwór w zestawie – rozpisany na mechaniczny rytm, fabryczne pogłosy i niepokojącą elektronikę „Below”.

Większość muzyki z „Further Design” jest w naturalny sposób zainspirowana wczesnymi dokonaniami Jeffa Millsa i Roberta Hooda. Wywiedziony z nich minimal pod palcami Jamesa Ruskina traci swój funkowy groove, nabierając eksperymentalnego brzmienia, kojarzącego się z pierwszymi płytami Regisa i Surgeona. W wersji producenta z Craydon, techno nie jest jednak tak monotonne i surowe, jak na krążkach jego kolegów z Birmingham.

W dniu swej premiery „Furthern Design” był intrygującym wydawnictwem. Nic więc dziwnego, iż otworzył Ruskinowi drogę do Tresora, co zaowocowało trzema albumami brytyjskiego producenta dla berlińskiej instytucji. Teraz materiał ten powraca w zremasteryzowanej wersji, podkreślającej głębię tej hipnotycznej muzyki. Wydawnictwo to stanowi kolejny element celebracji trzydziestolecia wytwórni Ruskina, która w tym czasie wyrosła na jedną z najważniejszych na scenie klubowego techno.

Blueprint 2026

www.blueprintrecords.net

www.facebook.com/BlueprintRecordsLdn