Idą chłopcy / callahan

Potoczył się kamień
Po zboczu
Jak śleboda

Okrzyk orła
Przerwał ciszę
Kamienną

Smrek karłowy
Żywicznie szepce
Szarotce speszonej

Raz przecież
Rozkwitniesz wstaniesz
Ze skalnego łoża

Idą chłopcy
Cicho sza, psst…
Mglistym szmerem

Każdy jeden
Malowany rumieńcem
Okrzepnięty trudem

Idą chłopcy
Każdy z ciupagą
Każdy z fantazją

Wzrokiem sokolim
Krokiem koziczym
A z wdziękiem

Jak szczyty wyniosłe
Smukli i twardzi
Zahartowani

Idą chłopcy
Pstre kubraki
Już wypłowiałe…

Tam pod brzyskiem
Bursztynowe drogi
I dobro

Tam na dole
Fasiągi wahliwe
Konie pachoły pany

***

Cisza chowa się
W trawie mokrej
Czerwieniom!

Ida chłopcy
Krokiem chwiejnym
A drżącym…

Słychać śpiew
Czy lament
Z nimi za nimi

Idą chłopcy
Do chat pod słomą
Bogaci

Będą dziecka
Najedzone gaździny
Spokojne

Siedli chłopcy
Kamraci zbójnicy
Na progach

Wnet te skrzypią
Tę opowieść jękliwie
Czy z żalem

Ca ciuposki uostrzyć
Baronice syć
Płodoić łowce

Zaroz bioło
Swym kozuchym
Syćko splasi w szlak praśnie

Słunko gzeje
Znuf
Leko

Idom chodoki
Wiader z nimi
A śleboda

Idą chłopcy
(…)
Po swoje… za swojem