Na tę wystawę zaproszeni są duzi i mali. Choć Dzikie harce czerpią inspirację ze zbiorów Cricoteki, nie zobaczymy na niej dzieł samego Tadeusza Kantora. Artysta jest tu obecny pośrednio. W ekspozycji widoczne jest echo jego stylu pracy i myślenia – swoboda, finezja, chęć do eksperymentowania i śmiałego testowania pomysłów. To bardziej wystawa-sytuacja, zachęta do aktywnego doświadczania sztuki przez dorosłych i dzieci. W ruchu, w relacji, w dialogu i we wzajemnym szacunku, bez względu na wiek. Sama ekspozycja przygotowana została we współpracy z dziećmi, zgodnie z ich potrzebami, a składa się na nią pięć wyodrębnionych miejsc zaprojektowanych przez artystów i artystki, które pozwalają na tytułowe dzikie harce: przebieranki, rysowanie, komponowanie dźwięków, zabawę światłem, cieniem, skalą, swobodne gry i zabawy.
Dzikie harce. Wystawa dla dużych i małych
Cricoteka, Kraków, ul. Nadwiślańska 2-4
Dzikie harce, fot. Maciej Zygmunt i Tomasz Wiech
