dziś nazywam się Lew Rudniew i projektuję ci
pałac. będzie najwyższym budynkiem w gminie.
w środku – Wresal i barok, ale bez cmentarnych
marmurów! ściany będą się świecić jak oczy
kogoś, komu do nosa wleciał szczur.
...najchętniej zacytowałbym teraz wers z utworu
Budki suflera o sali wielkiej i błyszczącej
tak jak nocne Buenos Aires
– ale zwyczajnie nie lubię tej piosenki
(ups, i tak to zrobiłem).
sala oczywiście znajdzie się, wypełniona drogocennym
echem. choćby powietrze w niej – ciężkie od zdobień.
długo, aż do zmęczenia, będziemy w jej wnętrzu
praktykować wszelkie techniki chwytów:
ręka w rękę, ciepło w ciepło,
wpływać w siebie, przenikać nawzajem
gestem w gest
