Odliczamy godziny do "Godzilli Minus Zero" – premiera w kinach w najbliższy piątek. Maciek Satora już film widział i podzielił się swoimi wrażeniami w recenzji, którą można już przeczytać POD LINKIEM TUTAJ.
"Godzilla Minus Zero" to bezpośrednia kontynuacja oscarowego "Godzilla Minus One" z 2023 roku, za którą ponownie odpowiada Takashi Yamazaki. Akcja rozgrywa się w 1949 roku, dwa lata po wydarzeniach z poprzedniej części, a historia powraca do rodziny Shikishimów i nowych zagrożeń dla powojennej Japonii. Film rozwija autorską, japońską odsłonę franczyzy wytwórni Toho, pozostając poza hollywoodzkim monsterverse i kontynuując obrany przez Yamazakiego kierunek, w którym widowiskowe starcia kaiju łączą się z opowieścią o wojennej traumie, stracie i próbie odbudowy kraju.
Cała recenzję filmu "Godzilla Minus Zero" można już przeczytać na karcie serialu POD LINKIEM TUTAJ. A jej fragmenty zamieszczamy poniżej.
Zero bezwzględne
autor: Maciej Satora
W recenzji filmu autor opisuje, czego można spodziewać się po kontynuacji oscarowej "Godzilli Minus One":
Miejskie drogi przez cały czas zawalone są stertami kamieni, które kiedyś podpierały dachy domów, dzieci dalej płaczą po zaginionych rodzicach, ocalali wciąż nie potrafią przespać nocy, której nie przerwałyby im senne wspomnienia straszniejsze od najgorszego koszmaru. Dla wielu przeszła tragedia wydaje się nad wyraz "dzisiejsza", wraca do nich jak echo: Hiroszima ’45, Godzilla ’47, Ghidorah ’49. Trudno powiedzieć, czy przyglądamy się jeszcze sprzątaniu po katastrofie czy już tworzeniu czegoś nowego na jej zgliszczach. Miejsce i czas akcji: prawdziwy level "Zero". Kluczowa różnica pomiędzy punktami wyjścia obu filmów zasadza się więc na kondycji japońskiego społeczeństwa.
I tłumaczy:
Zgodnie z logiką poprzednika "Minus Zero" postawi więc w centrum ludzki, a nie społeczny dramat. Zagrożony Shikishima, zainfekowana groźnymi "komórkami Godzilli" (pracującymi tu jako metafora choroby popromiennej) Noriko i bezbronna Akiko stanowią podstawę emocjonalnego zaangażowania widza. Yamazaki poświęca im gros ekranowego czasu, choć wykorzystuje go przede wszystkim do ciągłego podsycania niebezpieczeństwa – tak jakby to groza bardziej od uczucia cementowała fundament rodzinnej komórki. To radykalne, a zarazem punktowe poświęcenie ekranowemu tercetowi zamienia film w wyciskający łzy melodramat zamiast ekscytującego karnawału rozwałki – choćby przy dwóch potworach na horyzoncie, których nadchodzące zapasy stają się raczej ramą opowieści niż jej sednem.
A jak wypada historyczna walka dwóch kolosów?
Podniebna walka z Ghidorą i finałowe MMA dwóch wielkich potworów przejdą do historii jako jedne z najlepszych sekwencji akcji w dziejach serii, a może i całego gatunku. Efekty komputerowe nie tylko nie pachną tanizną, ale i potrafią zaimponować swoim ciężarem. Kibicowanie sierpom i prostym wzajemnie wymierzanym w gadzie paszcze daje niezwykłe wrażenie – jest jak oglądanie starcia dwóch wielkich gór, które po tysiącach lat snu w końcu zebrały się do walki. Sceny krwawego wyrywania, rozszarpywania i odgryzania fragmentów cielska prezentują pierwszą w historii cyklu kategorię wiekową R w całej okazałości. Potwory są majestatyczne i w tym swoim majestacie adekwatnie spowolnione – ich walka czasem zatrzymuje się w oczach, zastyga w napięciu jak Grupa Laokoona albo rozsmakowane w zerwanych ścięgnach i nagich mięśniach gore z kart "Chainsaw Mana" Tatsukiego Fujimoto.
Cała recenzja filmu "Godzilla Minus Zero" dostępna jest POD LINKIEM TUTAJ.
"Godzilla Minus Zero" to bezpośrednia kontynuacja oscarowego "Godzilla Minus One" z 2023 roku, za którą ponownie odpowiada Takashi Yamazaki. Akcja rozgrywa się w 1949 roku, dwa lata po wydarzeniach z poprzedniej części, a historia powraca do rodziny Shikishimów i nowych zagrożeń dla powojennej Japonii. Film rozwija autorską, japońską odsłonę franczyzy wytwórni Toho, pozostając poza hollywoodzkim monsterverse i kontynuując obrany przez Yamazakiego kierunek, w którym widowiskowe starcia kaiju łączą się z opowieścią o wojennej traumie, stracie i próbie odbudowy kraju.
Cała recenzję filmu "Godzilla Minus Zero" można już przeczytać na karcie serialu POD LINKIEM TUTAJ. A jej fragmenty zamieszczamy poniżej.
recenzja filmu "Godzilla Minus Zero", reż. Takashi Yamazaki
Zero bezwzględne
autor: Maciej Satora
W recenzji filmu autor opisuje, czego można spodziewać się po kontynuacji oscarowej "Godzilli Minus One":
Miejskie drogi przez cały czas zawalone są stertami kamieni, które kiedyś podpierały dachy domów, dzieci dalej płaczą po zaginionych rodzicach, ocalali wciąż nie potrafią przespać nocy, której nie przerwałyby im senne wspomnienia straszniejsze od najgorszego koszmaru. Dla wielu przeszła tragedia wydaje się nad wyraz "dzisiejsza", wraca do nich jak echo: Hiroszima ’45, Godzilla ’47, Ghidorah ’49. Trudno powiedzieć, czy przyglądamy się jeszcze sprzątaniu po katastrofie czy już tworzeniu czegoś nowego na jej zgliszczach. Miejsce i czas akcji: prawdziwy level "Zero". Kluczowa różnica pomiędzy punktami wyjścia obu filmów zasadza się więc na kondycji japońskiego społeczeństwa.
I tłumaczy:
Zgodnie z logiką poprzednika "Minus Zero" postawi więc w centrum ludzki, a nie społeczny dramat. Zagrożony Shikishima, zainfekowana groźnymi "komórkami Godzilli" (pracującymi tu jako metafora choroby popromiennej) Noriko i bezbronna Akiko stanowią podstawę emocjonalnego zaangażowania widza. Yamazaki poświęca im gros ekranowego czasu, choć wykorzystuje go przede wszystkim do ciągłego podsycania niebezpieczeństwa – tak jakby to groza bardziej od uczucia cementowała fundament rodzinnej komórki. To radykalne, a zarazem punktowe poświęcenie ekranowemu tercetowi zamienia film w wyciskający łzy melodramat zamiast ekscytującego karnawału rozwałki – choćby przy dwóch potworach na horyzoncie, których nadchodzące zapasy stają się raczej ramą opowieści niż jej sednem.
A jak wypada historyczna walka dwóch kolosów?
Podniebna walka z Ghidorą i finałowe MMA dwóch wielkich potworów przejdą do historii jako jedne z najlepszych sekwencji akcji w dziejach serii, a może i całego gatunku. Efekty komputerowe nie tylko nie pachną tanizną, ale i potrafią zaimponować swoim ciężarem. Kibicowanie sierpom i prostym wzajemnie wymierzanym w gadzie paszcze daje niezwykłe wrażenie – jest jak oglądanie starcia dwóch wielkich gór, które po tysiącach lat snu w końcu zebrały się do walki. Sceny krwawego wyrywania, rozszarpywania i odgryzania fragmentów cielska prezentują pierwszą w historii cyklu kategorię wiekową R w całej okazałości. Potwory są majestatyczne i w tym swoim majestacie adekwatnie spowolnione – ich walka czasem zatrzymuje się w oczach, zastyga w napięciu jak Grupa Laokoona albo rozsmakowane w zerwanych ścięgnach i nagich mięśniach gore z kart "Chainsaw Mana" Tatsukiego Fujimoto.
Cała recenzja filmu "Godzilla Minus Zero" dostępna jest POD LINKIEM TUTAJ.
"Godzilla Minus Zero" – zobacz zwiastun
