Głupia Ania – tak o niej mówili. Siedemnaście lat z mężem, dwoje dzieci: Alicja, czternaście lat, i …

Wiesz co, muszę Ci opowiedzieć historię, którą dopiero co usłyszałam aż trudno uwierzyć, iż to się wydarzyło naprawdę! Była sobie taka dziewczyna, nazywała się Basia. Wszyscy w okolicy mówili, iż to taka naiwna, dobra dusza ale więcej naiwności niż dobroci, no rozumiesz. Z mężem, Sławkiem, byli już piętnaście lat po ślubie. Mieli dwójkę dzieci: Iga miała czternaście lat, a Kubuś siedem.

Sławek to był typ, którego nikt nie chciałby mieć w domu zdradzał Basię adekwatnie odkąd powiedzieli sobie tak, a pierwsza zdrada? Drugi dzień po ślubie, i to z kelnerką z wesela! Potem to już nie dało się zliczyć jego wyskoków. Koleżanki Basie ostrzegały, próbowały przemówić do rozsądku, ale ona tylko się uśmiechała i milczała, jakby nie chciała zauważyć, co się dzieje.

Basia pracowała jako księgowa w fabryce zabawek. Narzekała, iż zarobki marne, roboty pełno, a szefostwo wymagające. Często zarabiała marne grosze, a pracy miała trzy razy tyle choćby w weekendy liczyła rachunki. Pod koniec miesiąca to nie przychodziła do domu prawie wcale, bo raporty trzeba było zrobić.

Za to Sławek zarabiał na mieście porządnie. Mimo to Basia zupełnie nie radziła sobie z domem ile by jej nie dał, zawsze pieniędzy za mało, lodówka pusta, a na stole, jak już coś stało, to najwyżej barszcz i mielone z makaronem. Ludzie mówili, iż Sławek to szczęściarz z nową panną przy boku, bo w domu tylko cienie i cisza. Zdarzało się, iż do domu wracał suchy jak pieprz, totalnie znikąd.

Matko jedyna, jaka ta Basia głupia, po co ona tego tchórza jeszcze trzyma.

Pewnego razu, jak Kubuś miał już dziesięć lat, Sławek wrócił do mieszkania i stwierdził, iż chce rozwodu. Bo się zakochał i go rodzina już nie interesuje.

Basia, nie gniewaj się, ale składam papiery o rozwód. Ty jesteś jak zimna ryba. choćby gotować dobrze nie umiesz, nie nadajesz się ani na żonę, ani na gospodynię.

Dobrze, nie ma sprawy, zgadzam się na rozwód.

Sławek aż się na krześle zachwiał, bo spodziewał się awantury, płaczu i wrzasków, a Basia taka spokojna, jakby mówiła o pogodzie.

To zbieraj rzeczy, nie będę ci przeszkadzać. Jutro wracam po swoje, zostaw klucz pod wycieraczką.

Basia popatrzyła na niego z tym swoim spokojnym uśmiechem, jakby coś ukrywała. Sławek miał dziwne przeczucie, iż coś tu nie gra, ale zaraz to olał, bo myślał już tylko o nowym życiu bez dzieci, bez znienawidzonej żony.

Następnego dnia zjawił się w mieszkaniu razem ze swoją nową wybranką. Zagląda pod wycieraczkę, a tam… klucza ani śladu. Trochę mu się humor zepsuł.

A nic to, wymienię zamki i po sprawie pomyślał.

Ale coś nie grało nie mógł choćby wsadzić starego klucza w drzwi. W końcu zadzwonił dzwonkiem. Otwiera go facet jak dąb, w kapciach i szlafroku.

Czego tu szukasz, gościu?

To moja własność, mieszkanie.

Poważnie? Masz jakieś papiry na to? No, dokumenty proszę.

Oczywiście Sławek nie miał żadnych papierów przy sobie, nie chcieli go wpuścić. Przypomniało mu się o dowodzie osobistym przecież mam meldunek!. Zaczął szukać gorączkowo, w końcu znalazł. Podaje facetowi, ten zerka, oddaje z lekkim uśmieszkiem.

Kiedyś ty ostatni raz na meldunek patrzył?

Sławek otwiera dowód a tam dwie pieczątki: jedną zameldowany, drugą wymeldowany. Wymeldowany dwa lata temu. Zbladł i już choćby nie próbował niczego tłumaczyć. Zadzwonił do Basi, ale jej telefon był wyłączony.

Postanowił poczekać na nią pod bramą fabryki… A tu szok: Baśka od roku tam nie pracuje! Iga wyjechała za granicę na studia, a Kubuś? Myśli: No, ten to na pewno do szkoły chodzi jeszcze. Idzie więc do szkoły, a tam mu mówią, iż rok temu rodzice go przenieśli do innej placówki. I oczywiście nie mogą powiedzieć której, bo dane osobowe.

Siedzi Sławek na ławce, przyciska głowę do rąk, nie może dojść do siebie. Jak to, ta cicha, spokojna kobieta zrobiła mu takie coś? I jak ona w ogóle sprzedała mieszkanie bez niego? Ale, myśli sobie, rozstrzygnie się na rozprawie rozbierzemy wszystko na spokojnie za tydzień w sądzie.

Na rozprawie Sławek wpadł w furie chciał zdemaskować oszustkę i odzyskać swoje. No i wtedy się okazało, skąd całe zamieszanie: on sam, dwa lata wcześniej, podpisał Basi pełnomocnictwo do wszystkich spraw majątkowych. To było wtedy, kiedy poznał Elżbietę wiesz, taką kobietę, iż facetom rozum odbiera na miejscu. Basia wtedy prosiła o podpis pod jakimiś dokumentami dla córki, a on chciał mieć z głowy temat, więc podpisał, co przyniosła. I tak się sam pozbawił wszystkiego.

I wtedy, kiedy już wiedział, iż nie ma nic ani mieszkania, ani rodziny Elżbieta odwróciła się od niego na pięcie.

No, ale jeszcze sobie myśli coś wywalczy w kwestii alimentów, iż raz on jej podetrze nosa. Ale i tu czekała go niespodzianka: nie dostał żadnego wezwania do sądu w sprawie alimentów, tylko pozew o zaprzeczenie ojcostwa. Okazało się, iż oboje dzieci Basi… są z innym mężczyzną!

Wiesz, Basia zobaczyła na własne oczy zdradę Sławka w dniu ślubu, jak z tą kelnerką szalał. Coś w niej pękło. Nie wiedziała jeszcze wtedy, jak zareaguje ale postanowiła się zemścić po swojemu. Zdrada za zdradę, ale po cichu, bez krzyków. Potem zaczęła oszczędzać kasę wszystko, co Sławek dawał na dom, chowala. W lodówce pustka, dzieci jedzone i ubierane były przez babcię. Matka Basi tylko za głową kiwała, ostrzegała ją: ta zemsta cię wykończy, dzieci też będą cierpieć. Ale Baśka poszła w to całą sobą. W końcu zrobiła testy DNA (chociaż i tak wiedziała, kto tak naprawdę jest ojcem dzieci).

Sławek bardziej cierpiał po tamtej wiadomości niż po utracie mieszkania. To już choćby nie było złamane serce, tylko zdeptana duma.

Wiesz… trzeba uważać z tym, kogo się krzywdzi, bo jak kobieta się uprze to potrafi być naprawdę niebezpieczna.