Thurston Harris był amerykańskim wokalistą rhythm and bluesowym i rockandrollowym, który największą popularność zdobył w drugiej połowie lat 50. Urodził się w 1931 roku w Indianapolis, ale dorastał w Los Angeles, gdzie rozpoczął muzyczną działalność jako śpiewak gospelowy.
Sukces dzięki Little Bitty Pretty One
Największy sukces Harris odniósł jako artysta solowy dzięki nagraniu Little Bitty Pretty One z 1957 roku. Utwór stał się dużym przebojem i do dziś uchodzi za jeden z klasyków wczesnego rock and rolla. Charakterystyczny, energiczny sposób śpiewania oraz wyraźne wpływy gospel wyróżniały Harrisa spośród wielu wokalistów tamtej epoki. Po sukcesie tego nagrania wydał również inne popularne utwory, między innymi Do What You Did, Over and Over i Runk Bunk.
Styl i sceniczna charyzma
Jego styl łączył rhythm and blues, doo-wop i rodzący się rock and roll. Harris był ceniony za mocny, emocjonalny głos oraz żywiołowe występy sceniczne. W czasach, gdy rock and roll dopiero zdobywał popularność, należał do artystów pomagających kształtować brzmienie nowej muzyki młodzieżowej w Stanach Zjednoczonych.
Trudniejsze lata kariery
Mimo talentu i popularności nie udało mu się utrzymać pozycji wielkiej gwiazdy na dłużej. Problemy osobiste i uzależnienia negatywnie wpłynęły na rozwój kariery. Wraz ze zmianami w muzyce popularnej jego znaczenie zaczęło stopniowo maleć już na początku lat 60. W późniejszych latach występował sporadycznie i pozostawał przede wszystkim postacią kojarzoną z okresem narodzin rock and rolla.
Dziedzictwo artysty
Thurston Harris zmarł w 1990 roku, jednak jego muzyka przez cały czas przypomina o pionierskich czasach amerykańskiego rock and rolla. Największy przebój artysty, Little Bitty Pretty One, do dziś pojawia się w filmach, reklamach i audycjach poświęconych muzyce lat 50. Dzięki charakterystycznemu głosowi i scenicznemu temperamentowi Harris zapisał się w historii jako jeden z wyrazistych wokalistów przełomu rhythm and bluesa i rock and rolla.
