Linia, forma i barwa to główni bohaterowie obrazów Carmen Herrery. Gładkie płaszczyzny wyznaczają kompozycję prac. Geometryczne figury ułożone w schematyczne układy niekiedy wyglądają jak szczyty wieżowców obserwowane z ulicy, albo wyabstrahowane elementy budowli. Ich rygorystyczna, logiczna struktura kontrastuje z żywym, pulsującym kolorem. Ta dwoistość jest charakterystyczną cechą jej sztuki. Jednocześnie precyzyjna i spontaniczna, bazuje na prostych, ale nieoczywistych rozwiązaniach. Zamiast rombu pojawia się trapez, który zaburza oczekiwaną, symetryczną kompozycję, a powtarzane w sąsiadujących ze sobą pracach motywy, choć z pozoru przemyślane i regularne, jednocześnie sprawiają wrażenie przypadkowych. Z początkiem lat 60. artystka zaczęła przekształcać swoje dwuwymiarowe prace w autonomiczne obiekty. Kontynuując badania linią i formą, swoim minimalistycznym rzeźbom nadała kształty zapożyczone z obrazów. Cześć z nich została zrealizowana w monumentalnej skali i stanęła w nowojorskim City Hall Park na przełomie lat 2019 i 2020. Dorobek artystki przybliża wystawa Pulse, pause, repeat, na której zgromadzono wybrane dzieła z ostatnich lat, będące zwieńczeniem artystycznych eksperymentów.
Carmen Herrera, Pulse, pause, repeat
Lisson, Londyn, Bell Street NW1 5DA
Widok wystawy, Carmen Herrera, Pulse, pause, repeat
Widok wystawy, Carmen Herrera, Pulse, pause, repeat
