"Diabeł ubiera się u Prady" Davida Frankela okazał się dla Emily Blunt złotym kluczem do Fabryki Snów. W komedii sprzed dwóch dekad Emily Charlton, pierwsza młodsza asystentka Mirandy Priestly (redaktorki naczelnej fikcyjnej modowej Biblii "Runaway" granej przez Meryl Streep), zapadła widzom w pamięć, stając się postacią, która zasługiwała na lepszy los. Marzyła o udziale w paryskim tygodniu mody, ale szansę na lot do Francji dostała jej konkurentka, Andrea "Andy" Sachs (w tej roli Anne Hathaway).
Po długich latach Blunt powtórnie wcieliła się w bohaterkę, która przyniosła jej sławę. W "Diabeł ubiera się u Prady 2" Charlton zamieniła nieoczywiste kreacje punkowej Vivienne Westwood na bijące po oczach metki Diora. W drugiej części jest żoną miliardera, który zamierza kupić "Runaway", co zasugerowało publiczności, iż jej postać w sposób satyryczny odnosi się do Lauren Sánchez, małżonki Jeffa Bezosa. Czy taki był faktyczny zamiar twórców?
Emily Blunt w "Diabeł ubiera się u Prady" – początek wielkiej kariery
Przed przełomowym występem w "Diabeł ubiera się u Prady" Emily Blunt grała u boku legendarnej Judi Dench na West Endzie (londyńskim odpowiedniku Broadwayu), a swój filmowy debiut przeżyła przed kamerą polskiego reżysera Pawła Pawlikowskiego ("Zimna wojna") w niezależnym dramacie "Lato miłości", po którym krytycy filmowi nazwali ją odkryciem kina.
Później angielska aktorka wystąpiła w adaptacji prozy Arthura Conana Doyle'a ("Dziwny przypadek Sherlocka Holmesa i Arthura Conan Doyle'a") i telewizyjnym dramacie BBC "Gideon's Daughter", za pomocą którego sięgnęła po pierwszą istotną nagrodę – Złoty Glob w kategorii drugoplanowej.
Kasowy i krytyczny sukces filmu "Diabeł ubiera się u Prady" sprawił, iż Blunt zdobyła drugą nominację do prestiżowych Złotych Globów i odsłoniła przed producentami oraz wytwórniami swój komediowy potencjał. W 2007 roku Mike Nichols obsadził ją w "Wojnie Charliego Wilsona", tragikomedii z Tomem Hanksem, a Jonathan Lynn powierzył jej rolę oszustki w komediodramacie "Dziki cel".
Emily Blunt zaczęła grać w mainstreamowych produkcjach o wysokim potencjale zysku. W latach 2010-2016 wystąpiła m.in. w horrorze "Wilkołak", filmie "Władcy umysłów" na podstawie opowiadania Philipa K. Dicka, fantastycznonaukowym dreszczowcu "Looper – Pętla czasu", musicalu "Tajemnice lasu", science fiction "Na skraju jutra" z Tomem Cruisem oraz głośnym thrillerze kryminalnym "Sicario".
Dalsza część artykułu poniżej.
Zanim Amerykańska Akademia Filmowa przyznała jej nominację za kreację Katherine Oppenheimer w biografii "Oppenheimer" Christophera Nolana, Blunt mogliśmy oglądać na pierwszym planie w adaptacji bestsellerowej powieści Pauli Hawkins "Dziewczyna z pociągu", sequelu "Królewny Śnieżki i Łowcy", remake'u kultowej "Mary Poppins" oraz w wyreżyserowym przez jej męża, Johna Krasinskiego, horrorze "Ciche miejsce".
Dziennik "The Guardian" wymienił jej nazwisko na liście "największych brytyjskich gwiazd filmowych swojego pokolenia" tuż obok Keiry Knightley ("Duma i uprzedzenie"), Kate Winslet ("Titanic") i Carey Mulligan ("Obiecująca. Młoda. Kobieta").
Czy postać Emily Blunt w "Diabeł ubiera się u Prady 2" była inspirowana żoną Jeffa Bezosa?
UWAGA! Spoilery dot. fabuły "Diabeł ubiera się u Prady 2".
Postrzeganie Charlton zmieniło się jednak po seansie sequela "Diabeł ubiera się u Prady". Postać grana przez Emily Blunt usłyszała od Mirandy Priestly, iż nie jest wizjonerką a sprzedawczykiem. Po pracy w redakcji "Runaway" Emily Charlton otrzymała wysoką – komercyjną – posadę we francuskim domu mody Dior i powiedziała sakramentalne "tak" pewnemu miliarderowi, który w dobie kryzysu tradycyjnych mediów jawił się Mirandzie i Andy jako jedyne koło ratunkowe dla tonącego czasopisma o modzie.
W drugiej części dowiadujemy się, iż ukochany Emily zamierza kupić "Runaway", pozbawić Priestly stołka redaktor naczelnej i na jej miejscu posadzić swoją żonę. Zwrot akcji sprawił, iż fani zaczęli łączyć filmową postać Emily Blunt z drugą połówką Jeffa Bezosa, który – według krążących od ubiegłego roku pogłosek – jest zainteresowany przejęciem przedsiębiorstwa mediowego Condé Nast Publications, wydawcy "Vogue'a", "The New Yorker" i "GQ".
Warto wspomnieć, iż Bezosowi i Sánchez byli współprowadzącymi oraz sponsorami tegorocznej Met Gali w nowojorskim Metropolitan Museum of Art. Jak wiemy, wydarzeniem tym od lat zajmuje się m.in. Anna Wintour, była redaktor naczelna amerykańskiego wydania "Vogue'a".
W wywiadzie z amerykańskim tygodnikiem rozrywkowym "Variety" Aline Brosh McKenna, scenarzystka "Diabeł ubiera się u Prady 2", wyjaśniła, iż sequelowa rola Emily Charlton nie była inspirowana niczym konkretnym. – Mieliśmy już scenariusz i kręciliśmy film, gdy dopiero zaczęły pojawiać się te plotki. (...) Nie było żadnych inspiracji. Ale powiedzieliśmy: "Wow!", kiedy to się stało – dodała.
