Drzemka | Wystawa Katedry Filmu Eksperymentalnego

Galeria Nowa Scena UAP, Al. Marcinkowskiego 28
wernisaż: 6.03.2026, godz. 18.00
06 – 15.03.2026

13.03 godz. 18:00 – Q&A z twórcami
15.03 godz. 18:00 – Q&A z twórcami

Osoby studenckie biorące udział w wystawie

Roch Adamczak, Julita Adaszak, Krzysztof Badowiec, Miriam Szypryt, Bartosz Bućko-Łoś, Iga Brzozowska, Zuzanna Czarczyńska, Maja Drejer, Alicja Gajda, Karol Jastrzębski, Kinga Klajbor, Hubert Klimczak, Hanna Klewiado, Borys Korzyb, Agnieszka Kujawa-Bartosik, Zofia Kulesza, Bruno Kuzyszyn, Kalina Lamentowicz, Jędrzej Lisowski, Sofya Maroz, Adrianna Metryka, Julia Mendyk, Tymon Modrzyński, Antoni Możdżeń, Natalia Nalepka, Izabela Nykiel, Julia Opania, Antoni Orlof, Maja Kasprzak, Malwina Postaremczak, Zuzanna Sakowicz, Filip Świadek, Joanna Suppan, Bartek Walczak, Hugo Woźniak, Jakub Żwirełło, Julia Zioła, Maksymilian Zdanowski, Blanka Kęstowicz, Julia Borowska, Grzegorz Bartosik

Kuratorka: Ewelina Węgiel

Wsparcie merytoryczne i koordynacyjne – Anna Konik, Sławomir Sobczak

Osoby artystyczne zabierają widzki i widzów — oraz same siebie — w 3,5-godzinną drzemkę. Ten stan to moment podwyższonej wrażliwości, w którym logika linearnej narracji ustępuje miejsca skojarzeniom, obrazom i afektom. Zawieszenie pomiędzy jawą a snem, skupieniem a rozproszeniem, indywidualnym przeżyciem a kolektywnym doświadczeniem.

Doświadczanie prac wideo wymaga innego rodzaju rozumienia. Często pozbawione klasycznej narracji, domagają się od widzek i widzów wyrobienia nowych intuicji. Medium wideo operuje czasem w sposób szczególny — pozwala go zaginać, rozciągać, zapętlać, zawieszać. W tym sensie oglądanie staje się praktyką trwania i obecności.

Sen może być sposobem bycia razem — formą czułego zawieszenia świata. „Drzemka” otwiera przestrzeń delikatnego rozszczelnienia percepcji, umożliwiając dryfowanie pomiędzy obrazami i doświadczanie ich w wymiarze bardziej cielesnym niż interpretacyjnym.

Wspólne oglądanie buduje poczucie wspólnoty. Publiczność doświadcza i odbiera prace, ale też je współtworzy — poprzez obecność, skupienie, reakcje ciała. Wiele filmów powstaje w procesach kolektywnych, w dialogu i we współpracy. Razem tworzą wielogłos doświadczeń i eksperymentów wynikających z obcowania z ruchomym obrazem — zbiór odmiennych języków, rytmów i wrażliwości.

Prezentowane filmy wyrastają z osobistych doświadczeń osób studenckich — z momentów zawieszenia, niepewności i intensywnego odczuwania świata. Prywatne historie i afekty zostają tu przetworzone w obrazy, które dryfują między rzeczywistością a wyobraźnią.
Wiele z prezentowanych realizacji po raz pierwszy zostanie pokazane publicznie. Autorki i autorzy zyskają możliwość skonfrontowania swoich intuicji z percepcją odbiorczyń i odbiorców. Wspólna drzemka ma więc potencjał realnej wymiany. Selekcja uwzględnia możliwie szerokie spektrum głosów — każda osoba, która przesłała materiał, prezentuje jeden film, współtworząc kolektywny, krótki sen.
W przestrzeni wystawy można siadać i kłaść się tam, gdzie jest najwygodniej, zasypiać, rozmawiać, szeptać, śmiać się, reagować; ważne, by poczuć się bezpiecznie i swobodnie, by pozwolić sobie na odprężenie i osiągnięcie stanu rozluźnionej obecności.