To opowieść o dorastaniu, o swoim miejscu na świecie, sąsiadach i nieznajomych mijanych na ulicy. Wystawa Credo podsumowuje pewien etap fotograficznego projektu, nad którym Jacenty Dędek od lat pracuje wraz z żoną Katarzyną. To ich osobiste i wnikliwe spojrzenie na rodzinne miasto – Częstochowę. W 2020 roku wspólnie wydali już album portretprowincji.pl – efekt prawie siedmioletniej podróży po małomiasteczkowej Polsce. Tu opowiadają bardziej osobistą historię o miejscu, tożsamości, ludziach bliskich i nieznajomych, o pamięci zapisanej w materii miasta. O tym, co nas łączy i o osobnych ścieżkach, jakie wybieramy. Większość zdjęć Jacenty Dędek zrobił swoim wielkoformatowym aparatem w ramach ministerialnego stypendium w 2022 roku. Chcąc zapamiętać i ocalić te fragmenty zwykłego, codziennego życia.
Pisze: „Kiedyś chyba chciałem stąd wyjechać, to miało być za parę lat, w przyszłym roku, albo w następnym, ale jednak zostałem. Jakby miejsce zamieszkania wybrali mi dziadek Stasiu i babcia Marta. Oboje tu przyjechali, on z Podstola w Piotrkowskiem, ona z Szadka pod Łodzią (…) Miasto świętej wieży, jednej linii tramwajowej, miasto z dwóch miast, święte miasto, dobre miasto, duchowa stolica Polski, medalikarze, rymy częstochowskie. Poświatowska nazwała je szarym i prowincjonalnym, a współczesny poeta Miastkiem.”
Jacenty Dędek, CREDO tożsamość/ ludzie/ miejsca
Pawilon Wystawowy Muzeum Częstochowskiego w Parku Staszica, ul. 7 Kamienic 4
Jacenty Dędek, Jurek, fotografia z cyklu Credo, 2022
Jacenty Dędek, fotografia z cyklu Credo, 2022
Jacenty Dędek, Ania, fotografia z cyklu Credo, 2022
Jacenty Dędek, Pan Ignacy, fotografia z cyklu Credo, 2022
