„CRASH” w Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu

magazynszum.pl 1 dzień temu

CRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania, ale do znieczulenia. W efekcie, aby poczuć potrzeba bardziej, mocniej, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć.

Literacki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny, iż dopiero katastrofa – wypadek, deformacja, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności, a trauma i pożądanie łączą się w jedna, dziwnie metaliczna, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią, z karoserią, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności.

Michał Iwański, „Miłosny crash”, 2024, fot. Bartek Zalewski
Martyna Jastrzębska, „Wisielec” z serii „Lanugo”, 2023, fot. Bartek Zalewski
Kasper Lecnim, Irmina Rusicka, „Zdarza się najlepszym”, 2026, „Eksperyment kropli paku”, 2026, fot. Bartek Zalewski
Kasper Lecnim, Irmina Rusicka, „Wyrosną nie tylko kwiaty”, 2026, fot. Bartek Zalewski
Widok wystawy „CRASH”, Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu, fot. Bartek Zalewski
Andrzej Karmasz, kolekcja sukni hybrydowych „Airbag”, 2026, fot. Bartek Zalewski
Andrzej Karmasz, kolekcja sukni hybrydowych „Airbag”, 2026, fot. Bartek Zalewski
Grzegorz Kumorek, „Zmęczenie materiału”, fot. Bartek Zalewski
Andrzej Karmasz, kolekcja sukni hybrydowych „Airbag”, 2026, fot. Bartek Zalewski

Dziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą, a przester – normą funkcjonowania.

Inspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille, Paul Virilio, Mark Fisher) wskazują, iż nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji. W tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji.

Wystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli, Martyny Jastrzębskiej, Andrzeja Karmasza, Grzegorza Kumorka, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia, kolizji, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała, przez przeciążenie materii, po presje społeczne i polityczne.

Aleksandra Went, „Eksplozje”, 2026, fot. Bartek Zalewski
Widok wystawy „CRASH”, Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu, fot. Bartek Zalewski
Andrzej Karmasz, kolekcja sukni hybrydowych „Airbag”, 2026, fot. Bartek Zalewski
Martyna Jastrzębska, „The Hardest Softness”, 2023, fot. Bartek Zalewski

Struktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:
pre-crash – narastające napięcie i przeciążenie,
impact – moment zderzenia, intensywności i przesteru,
post-crash / overdrive – nowa, zdeformowana, ale żywa percepcja.

CRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie, który tłumi doświadczenie, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem, ale metodą odzyskiwania czucia.

To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów, braku subtelności i przesadzie doświadczenia, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć.

Idź do oryginalnego materiału