Kamień i jego chłopiec opowiada o podróży rozumianej znacznie szerzej niż przemieszczanie się między miejscami. Szabłowski w swojej pierwszej indywidualnej wystawie w Londynie przygląda się pamięci, tożsamości i relacji centrum–peryferie, zestawiając doświadczenie Europy Środkowo-Wschodniej z londyńskim kontekstem queerowej kultury Vauxhall. Artysta przywołuje tradycję Grand Tour – wyprawy, która miała kształtować europejskie elity – ale odwraca jej porządek: zamiast gloryfikować wielkomiejskość, kieruje uwagę ku prowincji i doświadczeniom „wypychanym” poza oficjalne narracje.
Tytułowe kamienie oraz maski, tkaniny i obiekty stają się w tej opowieści nie tyle rekwizytami, ile towarzyszami i przewodnikami podróży. W twórczości Szabłowskiego przedmioty prowadzą, obserwują i przechowują historie. Ważnym punktem odniesienia jest queerowe doświadczenie specyficzne dla Europy Środkowo-Wschodniej. Szabłowski pokazuje, iż relacje centrum i peryferii nie dotyczą wyłącznie wielkich imperiów i odległych kolonii. Mogą rozgrywać się blisko: w języku, spojrzeniu, hierarchiach społecznych, poczuciu niedopasowania i pragnieniu uznania. W tym ujęciu współczesne praktyki queerowe, włączające w główny obieg to co marginalne, stają się bliskie lub tożsame z działaniami dekolonizacyjnymi.
Mateusz Szabłowski, The Stone and His Boy / Kamień i jego chłopak
Londyn, The Handbag Factory, 3 Loughborough Street
Mateusz Szabłowski, Książka I, 2026, olej na płótnie 30 x 25, fot. Alexander Kot-Zaitsaŭ
Mateusz Szabłowski, bez tytułu, 2026, olej na płótnie 30 x 25, fot. Alexander Kot-Zaitsaŭ
