Chciał zamieszkać w moim mieszkaniu na mój koszt! Mój „idealny” partner liczył na darmowy czynsz, al…

Słuchaj, muszę Ci coś opowiedzieć, bo aż mi się śmiać chce z tej sytuacji, choć wtedy to było dla mnie naprawdę mocno denerwujące.

Wyobraź sobie, iż zawsze byłam taką osobą, której zależało na tym, żeby być niezależną i mieć swoje cele w życiu. No i udało mi się do dwudziestki piątki sama, bez żadnej pomocy ze strony rodziców czy wujków, odłożyłam na własne mieszkanie w Warszawie. Naprawdę, każda złotówka, każda nadgodzina! Nikt mi nie pomagał wszystko sama.

No i potem poznałam chłopaka zakochałam się jak głupia. Nazywał się Michał. I wtedy, zamiast siedzieć cicho, powiedziałam mu prosto z mostu, iż mam swoje M. Taka gafa! Sama nie wiem czemu się tym pochwaliłam…

Ale zaznaczyłam na starcie, iż nie zamierzam z nikim mieszkać w jego mieszkaniu. Umówiliśmy się tak, iż on znajdzie nam coś do wynajęcia, a ja swoje mieszkanie też na chwilę wynajmę, żebyśmy mogli razem odkładać na samochód. Michał na to: „Jasne, nie ma sprawy, dam radę, zaraz coś załatwię i niedługo się wprowadzimy razem”. No pięknie!

I słuchaj, pół roku później wpada do mnie z walizką taki rozmemłany, rozbity. Mówi, iż go zwolnili z pracy, nie ma kasy i iż chyba wyląduje na ulicy… Prosił, żebym go przygarnęła na jakiś czas, wiesz, „tak tylko do momentu, aż sobie coś znajdzie”.

Pomyślałam no dobrze, przecież ma rodziców, dom rodzinny pod Piasecznem, no to o co chodzi? Ale od razu sobie uświadomiłam to był zwykły pretekst. Po prostu chciał się u mnie umościć, za darmo, na moim rachunku! No i sorry, ale podziękowałam mu. Nie będę żywicielką dorosłego faceta, który liczy iż mu wszystko samo spadnie z nieba. Rozstałam się z nim. Teraz mogę się z tego śmiać, ale nauczyłam się, iż nie warto dzielić się wszystkim od razu, zwłaszcza swoim dorobkiem.