Cenzura, rock i kolejki. Historia polskiej estrady to nie tylko nostalgia. Ta wystawa tematu nie wyczerpuje | Estrada na tle

Zdjęcie: Maciej Cioch/MHP


Wystawa w Muzeum Historii Polski poświęcona muzyce popularnej czasów PRL jest pionierska, ale tematu nie wyczerpuje, pomijając ważne wątki. Historia społeczna i polityczna nie musi się prosto rymować z tą artystyczną. Pomysłodawcy i realizatorzy wystawy opatrzonej tytułem „Za czym kolejka ta stoi? PRL w muzycznym zwierciadle” porwali się więc na bardzo ambitne zadanie. jeżeli idzie o muzykę, choćby tak ostra cezura – jak wojna i okupacja – nie zmieniła gustów. Jeden z bohaterów tej wystawy – Mieczysław Fogg – z powodzeniem zaś wykonywał śpiewane przed wojną szlagiery.

Są też przykłady mniej oczywiste, jak tzw. odwilż 1956 r. Jej znakiem był odrodzony jazz i słynne festiwale w Sopocie, tymczasem już rok wcześniej Leopold Tyrmand zorganizował pierwszy oficjalny koncert jazzowy w Warszawie. W kulturze początki sławnej „odwilży” miały miejsce rok przed październikowym plenum KC PZPR, na którym Władysław Gomułka został I sekretarzem partii. istotny był w tym kontekście Festiwal Młodzieży i Studentów, za pomocą którego młodzi Polacy mogli poznać rówieśników z różnych stron świata i zetknąć się z niedostępną wcześniej muzyką: od folku po jazz. Ważna była wystawa w Arsenale, uznana za pożegnanie socrealizmu. Choć w Polskim Radiu jeszcze długo po owym przełomie grane były socrealistyczne hity oraz nieśmiertelne piosenki przedwojenne. I próżno było szukać w tym repertuarze nie tylko jazzu, ale też raczkującego rodzimego rock’n’rolla.