Singapur od wieków był przestrzenią atrakcyjną politycznie i gospodarczo. Strategiczne położenie przy najważniejszych morskich szlakach handlowych przyczyniło się do gwałtownego rozwoju tego miasta-państwa. Lawina przemian ekonomicznych i społecznych – gwałtowna urbanizacja, rozwój technologii i przemysłu, akumulacja kapitału, masowy wzrost przybywającej na wyspę ludności – sprawiła, iż w połowie XX wieku Singapur musiał zmierzyć się z kryzysem gospodarowania przestrzenią miejską. Rozwiązania upatrywano w odważnych planach urbanistycznych, zakładających decentralizację miasta, podział na wyspecjalizowane przestrzenie mieszkalne, pracy i wypoczynkowe oraz rozbudowanie systemu transportowego, niczym kręgosłup scalającego poszczególne części w harmonijną całość. Szczególną rolę w tej opowieści odegrał Krystyn Olszewski, polski architekt i urbanista, zaangażowany w opracowywanie tzw. long-range concept plan z 1971 roku. Oparty na wizji miasta pierścieniowego projekt do dzisiaj wpływa na ukształtowanie przestrzenne Singapuru. To dzięki Olszewskiemu podjęto starania w celu ochrony zabytków w historycznym Chinatown, zrealizowano system szybkiej komunikacji kolejowej, czy podjęto szereg regulacji w ruchu drogowym. Na wystawie w Zodiaku z archiwalnej opowieści o Olszewskim i Singapurze wyłania się szerszy obraz powiązań między urbanistyką i planowaniem przestrzennym, a strategiami budowania nowoczesnego państwa i wytwarzania przynależności narodowej.
12.02-14.04.2026
Singapur. Krystyn Olszewski: Miasto, Urbanistyka, Przyszłość
Zodiak Warszawski Pawilon Architektury, Pasaż Wiecha 4, Warszawa
Upowszechniająca się w Singapurze wysoka zabudowa mieszkaniowa oraz towarzyszące jej tereny rekreacji i zieleni; Fot. Krystyn Olszewski; 1968–1973 lub 1978–1988; Archiwum rodziny Olszewskich