Black Metal • Re: Dordeduh

brutalland.pl 5 godzin temu

Brawo za temat. Dla mnie Dordeduh to naturalna kontynuacja stylu i atmosfery znanych z ostatnich albumów Negury nagranych w #jedynymsłusznymskładzie. Od pierwszego odsłuchu "Dar De Duh" słychać doskonale, iż to co było najlepsze w NB teraz funkcjonuje w Dordeduh. Negru próbował kontynuować NB - z jakim skutkiem to wiadomo, a im dalej w szło się w ten las, tym gęstwiny i mgły było coraz mniej. Ale to temat nie na to miejsce.

Z dwóch dotychczas wydanych albumów lepiej mi się słucha debiutu. "Dar De Duh" to dla mnie dzieło skończone. Te prawie 80 minut muzyki jest cholernie zajmujące i angażujące. Do wykonania i umiejętności muzycznych twórców nie ma się co przyczepiać - wszystko tutaj gra i śmiga. Uwielbiam za to jak ten album został skomponowany z poszczególnych utworów - pierwszy na płycie "Jind de tronuri" zawsze bardzo kojarzył mi się z takim opusem jak znany z "Om" "Țesarul de lumini", przy czym ten numer wg mnie przebija klasyka NB. Natomiast następne 4 utwory stanowią dla mnie jeden wielki ponadtrzydziestominutowy opus, który tylko dla porządku został podzielony na osobne utwory. Zawsze gdy słucham tego albumu rozmywają mi się granice pomiędzy kompozycjami - nie ma szans, żebym słuchał tylko jakiegoś jednego-dwóch utworów i nie poczuł, iż są wyrwane z kontekstu. Nagrane na nowo "Zuh" (znacznie dłuższy niż wersja z epki) i "Cumpăt" wraz z teledyskowym "Dojană" dopełniają ten genialny album.

Pamiętam, iż mijały długie lata po debiucie i już prawie straciłem nadzieję na drugi album. Ale ostatecznie doczekałem się i co najważniejsze - nie zawiodłem się. Dwójka jest również znakomita i mimo, iż to już mniej albo choćby wcale nie blackmetalowe granie, to przez cały czas czuć bardzo charakterystyczny styl rozwijany przez lata. Na "Har" jest znacznie więcej śpiewanych wokali, więcej progresywnych patentów, mniej typowego BM-owania, mniej gwałtowności w muzyce.

Obie płytki mam w chyba najbardziej wypasionych wydaniach - "Dar De Duh" na 2CD+DVD, "Har" na 3CD+DVD. Jedyne co mnie irytuje, to format wydania, który rozmiarami zbliżony jest do płyt winylowych - średnio mam gdzie to trzymać.

Bardzo jestem interesujący co Dordeduh przyniesie na albumie nr 3 - minęło już 5 lat od wydania "Har" a tu cisza. Tym razem Hupogrammos nie może już się tłumaczyć płodzeniemi wychowywaniem dzieci (tak jak to było w przypadku długiego odstępu pomiędzy debiutem a "Har")