Gdańsk ma długie tradycje operowe. Pierwszą sztukę –Miłość Amora i Psyche Marco Scacchiego – wystawiono tu już w 1646 r., uświetniając tym samym wizytę królowej Ludwiki Marii Gonzagi w mieście. Operę oglądano w szkole fechtunku, która w owym czasie służyła jako miejsce wielorakich pokazów, od występów teatralnych po akrobacje cyrkowe. Dopiero pod koniec XVIII wieku wybudowano tu scenę teatralną. Powstała z inicjatywy mieszkańców, którzy sfinansowali budowę teatru na Placu Węglowym, gdzie wystawiano również opery. Sytuacja ta trwa do dziś. Choć od tamtego czasu powstał w Gdańsku szereg projektów okazałych gmachów teatrów i sal widowiskowych, które mogłyby gościć najbardziej wymagające spektakle operowe, żaden z pomysłów nie został zrealizowany. Gdańska Opera Bałtycka, najmniejsza w Polsce, wciąż rezyduje w budynku pierwotnie zbudowanym jako ujeżdżalnia koni w 1915 r. Całą historię przypomina wystawa Opera! 100 lat projektowania Opery w Gdańsku. Nie jest to jednak ekspozycja patrząca wyłącznie w przeszłość. Tu narracja o tym, co było, przeplata się ze scenariuszami tego, co mogłoby, lub może być. Pokazuje liczne plany, koncepcje i projekty niezrealizowanych sal koncertowych, o których myśleli architekci i miłośnicy opery.
Opera! 100 lat projektowania Opery w Gdańsku
Gdańskie Centrum Sztuki Współczesnej, Gdańsk, ul. Powroźnicza 13/15
widok wystawy, fot. Alina Żemojdzin
widok wystawy, for. Alina Żemojdzin
widok wystawy, for. Alina Żemojdzin
